News

W uroczystej Mszy św. w południe uczestniczyły rodziny i przyjaciele kandydatów do Zakonu, wielu braci z całej Polski i spoza jej granic oraz kapłani z rodzinnych parafii kandydatów do Zakonu.



Na początku liturgii przeor warszawskiego klasztoru, o. Paweł Barszczewski OP, przywitał wszystkich przybyłych, a szczególnie kandydatów do Zakonu i ich rodziny oraz o. Prowincjała Krzysztofa Popławskiego OP i wikariusza generalnego Wikariatu Ukrainy i Rosji, o. Macieja Rusieckiego OP.
W modlitwie podczas Mszy św. pomagała liczna schola i orkiestra pod dyrekcją Uli Rogali. We wspólny śpiew w scholi włączyli się także przyjaciele braci rozpoczynających nowicjat.

Swoje kazanie o. Popławski rozpoczął od dwóch wezwań, które zabrzmiały w pieśni na wejście: „Pokój wam!” i „Nie bójcie się”. Rozpoczynający się nowicjat nazwał wielkim darem zarówno dla nowicjuszy, jak i dla ich rodzin.
- Znak przywdziania habitu pokazuje, że to, co się tu dzieje, jest na wyrost. Nikt z nas nie zasłużył na to, by zostać obdarowanym Panem Bogiem. Nikt z nas, zakonników, nie może powiedzieć: zasłużyłem na to, by być dominikaninem. To wszystko jest na wyrost, jest dane nam jako łaska – mówił o. Prowincjał.

Zwrócił także uwagę, że nowicjat zawiera w sobie wezwanie do odkrycia Boga i gotowość do służenia Mu. Odwołując się do treści pierwszego czytania, zwrócił uwagę na potrzebę uniżenia się przed tajemnicą Boga.
Modlitwie podczas Mszy św. towarzyszył wspominany tego dnia w liturgii św. Pius X, papież z przełomu XIX i XX w., który w swoim herbie biskupim zawarł zawołanie Omnia instaurare in Christo – wszystko odnowić w Chrystusie. Według o. Popławskiego, nowicjat ma stać się okazją do odnowienia życia braci i obdarowania ich nowym, Bożym życiem. Będzie się to dokonywać przez wspólne życie i dzielenie się wiarą we wspólnocie nowicjatu.
Na zakończenie homilii o. Prowincjał obiecał modlitwę, a jednocześnie poprosił nowicjuszy o modlitwę za pozostałych braci w Zakonie o ducha mądrości i moc apostolską.



Po zakończeniu Mszy św. kandydaci do Zakonu zwrócili się do o. Prowincjała z prośbą o przyjęcie do nowicjatu. W czasie obrzędu obłóczyn nowicjusze zdjęli krawaty i marynarki oraz przywdziali habit zakonny: białą tunikę, szkaplerz i mantolet oraz czarną kapę. Otrzymali też skórzany pas z różańcem.
Dwunastu nowicjuszy oblekał w strój zakonny przełożony Polskiej Prowincji Dominikanów, o. Krzysztof Popławski OP. Natomiast dwaj pozostali nowicjusze otrzymali habity z rąk o. Macieja Rusieckiego OP, wikariusza generalnego Wikariatu Ukrainy i Rosji, dla którego to Wikariatu będą odbywali nowicjat i formację w Polskiej Prowincji. Spośród czternastu nowych braci dwóch pragnie zostać braćmi kooperatorami.

W słowie zakończenia o. Prowincjał oddał nowych braci pod opiekę magistrów: o. Tomasza Gaja OP i o. Tomasza Nowaka OP. Podziękował też za obecność i wspólną modlitwę rodzicom i bliskim braci. Zwrócił się także ze słowami wdzięczności do o. Michała Śliża OP, magistra prenowicjatu, który opiekował się nowo obłóczonymi braćmi przez miniony rok.

Nowicjat w zakonie dominikanów trwa dwanaście miesięcy, podczas których nowicjusze pogłębiają życie duchowe oraz poznają regułę i historię założonego blisko 800 lat temu Zakonu, a także uczą się języka łacińskiego i śpiewu liturgicznego. Po tym czasie nowicjusze składają pierwsze śluby zakonne na okres jednego roku.
Rozpoczęty obecnie nowicjat to drugi nowicjat w klasztorze św. Józefa na warszawskim Służewie. Od 1948 r. do 2009 r. wszyscy polscy dominikanie rozpoczynali swe zakonne życie podczas nowicjatu w klasztorze poznańskim.