OPe-racja
Dominik Jurczak OP
W porę czy nie w porę?
Znów rozgorzał spór po mało fortunnym komunikacie Rady ds. Rodziny Komisji Episkopatu Polski. Dotyczył on, między innymi, odmowy Komunii zwolennikom in vitro. Oczywiście, z miejsca posypała się lawina komentarzy i ocen. Okazało się bowiem, że sprawa niedopuszczenia do Stołu Pańskiego entuzjastów in vitro nie jest wcale tak oczywista, jak chciałaby tego Rada. Świadczy o tym chociażby wypowiedź ks. prof. Franciszka Longchampsa de Berier, członka Zespołu ds. Bioetycznych Konferencji Episkopatu, który stwierdzenie słusznie nazwał „nieuprawnionym uproszczeniem”.
Przyznam, że dla mnie – pomijając zagadnienia związane z prawem kanonicznym – komunikat jest mało fortunny zwłaszcza z powodu chwili jego publikacji. Ubiegły tydzień dla wielu tysięcy osób, w różnych częściach kraju, przebiegł pod znakiem wstrząsającej walki z żywiołem, walki, w której niejednokrotnie stracili wszystko. Czy przypadkiem w tak dramatycznej atmosferze prowadzenie „sporów” – choć potrzebnych i ważnych – nie jest przejawem kościelnej bezduszności?
Środek kampanii wyborczej w naszym kraju również nie wydaje się najlepszym momentem dla publikacji komunikatów takiej lub podobnej treści. Istnieje realne niebezpieczeństwo, że stanowisko Kościoła stanie się łatwym kąskiem dla polityków chcących zwiększyć swój elektorat lub pragnących różnymi sposobami zdeprecjonować kontrkandydata. Nietrudno bowiem skonstruować program polityczny bazując na lojalności bądź sprzeciwie wobec nauczania Kościoła. Nie należy zapominać, że oprócz głoszenia „w porę i nie w porę” (por. 2 Tm 4,2), od tak zwanych „ludzi Kościoła” wymaga się także, by byli „roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie” (Mt 10,16).
Sądzę, że dyskusja odnośnie in vitro jest naszemu społeczeństwu ogromnie potrzebna. Jednak nie teraz, lecz za parę miesięcy, gdy wygasną emocje, które w chwili obecnej nie służą merytorycznej dyskusji. Na całe szczęście nie wystarczy dziś zakomunikować „in vitro jest złe” i na tym poprzestać. To nie takie proste, zwłaszcza w odniesieniu do osób, które w metodzie tej pokładają wielkie nadzieje. Żadną miarą nie chodzi o to, by ktoś przestał tak myśleć, skoro tak myśli… Chodzi o coś dokładnie przeciwnego, o to, by każdy – o ile to tylko możliwe, bez uprzedzeń i medialnych manipulacji – choć raz pomyślał, dlaczego Kościół tak myśli… Do tego wszakże potrzeba perspektywy wiary, bez której przystępowanie do Komunii sprowadza się jedynie do spełnionego, bądź nie, rytuału…
« powrót
„Czy wspólnota rozeznała, że jest siostra chora?” – spytał pewnym głosem prezbiter, gdy jedna z mniszek poprosiła go o udzielenie sakramentu chorych przy okazji Światowego Dnia Chorego. Zdezorientowana kobieta nie wiedziała, jak zareagować i co odpowiedzieć. „Czy przypadkiem każdy z nas nie jest chory?” – nieporadnie próbowała się usprawiedliwić. W tym miejscu wypada siostrze przyznać rację. Każdy coś tam ma, każdy na coś choruje. Jednak czy fakt ten stanowi dla nas, łacinników, wystarczające alibi?
... więcej »Dziś środa popielcowa, caput ieiunii, rozpoczynamy zatem Wielki Post: czterdziestodniowy okres pokuty. Warto dodać, że nie jest to czas pokuty samej w sobie, lecz tylko takiej, do której kluczem i perspektywą jest Zmartwychwstanie Pana. Inaczej wszelkie wyrzeczenia czy ćwiczenia duchowe będą mogły pompować (i tak wystarczająco już rozdmuchane) nasze „ego”, zamiast rzeczywiście przysposabiać oraz umacniać do walki ze złym duchem. Nie chodzi o to, by wskutek Wielkiego Postu odklepać więcej modlitw, zaliczyć serię dodatkowych nabożeństw, czy też wyrobić sobie zgrabniejszą sylwetkę… „Czyż i poganie tego nie czynią?” (Mt 5). Tajemnica Postu kryje się w duchowej i odnowionej przestrzeni, właściwie przygotowanej na świt Wielkiej Nocy.
... więcej »Często chcielibyśmy, by Jezus zniósł jednak pewne prawa, nawet te mające za sobą szlachetną przeszłość, prawa szacowne, które w rozmaitym czasie zmieniały bieg historii, pisane dużą literą. Nie mielibyśmy nic przeciwko, by niektórych proroków – także tych współczesnych – sprytnie przeinterpretować, zagłuszyć raz na zawsze, usunąć z pamięci. Wolelibyśmy nigdy ich nie spotkać i nie usłyszeć. Jezus tymczasem nie tyle nie znosi Prawa czy Proroków (por. Mt 5,17), ile ich do końca miłuje, pokazując tym samym, czym wypełnić pierwsze oraz jak rozumieć drugich…
... więcej »Struktura aktu wiary ma wyjątkowo osobisty charakter – jest tajemnicą zakotwiczoną w najbardziej wewnętrznej głębi ludzkiego „ja”. Choć tak sporo wiemy o człowieku, choć potrafimy opisać przestrzenie, których istnienia nawet nie podejrzewaliśmy, jednak wobec kogoś, kto realnie poczuł wezwanie do stania się chrześcijaninem, stajemy niemal bezradni. Nasza bezsilność nie wynika bynajmniej z braku wiedzy, co do tego, jak wygląda procedura przyjmowania nowych członków do Kościoła. Ona dotyka nas samych. I choć przenika nas radość, że Bóg „namacalnie” działa w świecie, trawi nas lęk przed odkryciem oschłości i pustki naszej wiary.
Niniejszy tekst ma być formą podzielenia się doświadczeniem katechumenatu, jednak nie z perspektywy katechumena, więc kogoś kto radykalnie chce zbliżyć się do Prawdy, lecz przewodnika, który ma w jej odkrywaniu towarzyszyć. Przyznam, że to doświadczenie niesamowite, niezwykle uczące, jedyna w swoim rodzaju przygoda, do tego stopnia, że wraz z upływem czasu poważnie zacząłem zastanawiać się nad tym, czy przypadkiem nasze role się nie odwróciły. W pewnym sensie tak się właśnie stało, czego dowodem (i konsekwencją) może być konsekracja zakonna i habit, jaki teraz noszę.
... więcej »Niezwykle interesująca, choć wcale nieprosta w lekturze, jest ostatnia adhortacja Verbum Domini, w której Benedykt XVI zbiera dyskusje i postulaty wyrażone na synodzie biskupów w 2008 roku. Zgromadzeni w Rzymie z rozmaitych stron świata oraz z różnych tradycji kościelnych „ojcowie synodalni” dyskutowali o Słowie Bożym. W dokumencie papież z właściwą sobie precyzją dokonuje analizy, jakie miejsce zajmuje i powinno zajmować Słowo Boże w życiu każdego człowieka: chrześcijanina i nie-chrześcijanina; tych, którzy uczestniczą w życiu Kościoła, jak i tych, co pozostają na jego marginesie.
... więcej »
