OPe-racja
Dominik Jurczak OP 2010

O pomyśle w minioną sobotę wspominał w wywiadzie nowy prymas Polski, abp Józef Kowalczyk: „Jeżeli kobieta jest matką i chce pracować w domu, zajmując się wychowywaniem dzieci i tworzeniem ciepła ogniska domowego, to powinna być ona za tę pracę wynagradzana w taki sam sposób, jak za każdą inną pracę wykonywaną poza domem” (Rzeczpospolita).

Również we wczorajszej prasie Jarosław Makowski i Małgorzata Bilska nie szczędzili głosów krytyki z powodu wciąż nieistniejących wypłat za pracę w domu: „Matka Polka nie będzie się cieszyć należnym jej prestiżem, jeśli w dyskursie kościelnym i społecznym samotna kobieta wciąż będzie traktowana podejrzliwie, jeśli praca domowa kobiet wciąż będzie postrzegana jako banalna, jeśli państwo nie zaangażuje się w zmianę prawa i w budowanie społecznego przekonania, że choć matce Polce za pracę się nie płaci (co zresztą zakrawa na skandal), to jest ona o wiele bardziej wartościowa społecznie niż praca bankiera czy marketingowa” (Rzeczpospolita).

Przyznam, że sam do końca nie wiem, co o pomyśle myśleć. Odnośnie „wypłat” wciąż mam ambiwalentne odczucia – nie dlatego, że nie szanuję bądź deprecjonuję pracę kobiet, że jestem przeciwnikiem równouprawnienia, że pogardzam samotnymi matkami. Zastanawiam się po prostu, czy to uzdrowi pozycję społeczną polskiej matki, czy nada jej należny prestiż, czy jej pracę da się tak łatwo wycenić…

Może ktoś z Was mnie przekona?