Sed contra
Janusz Pyda OP Czerwiec 2009

W sobotę byłem w Komańczy w domu Sióstr Nazaretanek, miejscu internowania Prymasa Wyszyńskiego. Mam szczególne nabożeństwo do kardynała Wyszyńskiego. Ale teraz nie o tym. Zwiedzając Komańczę przypomniałem sobie tę całą awanturę o korespondencję pomiędzy Janem Pawłem II a Wandą Półtawską i uświadomiłem sobie, że w przypadku Prymasa było „jeszcze gorzej” tzn. lepiej oczywiście. Przecież gdyby nie pani Maria Okońska tekst słynnych Ślubów Narodu w ogóle by nie powstał. Gdyby nie pani Janka Michalska trudno byłoby dostarczyć tekst ślubów na Jasną Górę. Gdyby Wyszyński nie miał wokół siebie tych kilku świętych kobiet w pewnym momencie swojego życia zastałby zupełnie sam i do tego straciłby wszelki wpływ na życie Kościoła.

W ostatnią niedzielę do ogłoszeń dołączony był krótki list metropolity krakowskiego zachęcający do wzięcia udziału w procesji Bożego Ciała w najbliższy czwartek. Szczerze powiedziawszy ręce mi opadły z powodu faktu, że trzeba pisać specjalny list, aby zmobilizować nas do wzięcia udziału w procesji Bożego Ciała. Nie chodzi tylko o ten list, ale o fakt, że z roku na rok procesje eucharystyczne, przynajmniej w dużych miastach, są coraz mniej liczne. Dlaczego nie chodzimy zbyt chętnie na procesję Bożego Ciała? Ja znalazłem kilka powodów:

Ostatnio mój rocznik licealny obchodził dziesięciolecie matury. Ostatnio uzmysłowiłem sobie, że ochrzciłem już kilkoro dzieci moich rocznikowych czy szkolnych przyjaciół i znajomych oraz pobłogosławiłem kilka tego samego typu związków małżeńskich. Ostatnio spotkałem się z kilkoma przyjaciółmi ze szkoły i generalnie doszliśmy do szokującego wniosku – wszyscy mamy około trzydziestki (jedni trochę mniej, inni ciut więcej). A trzydziestka to chyba jednak dosyć istotny moment w życiu. Wypisałem sobie kilka punktów, które moim zdaniem świadczą na rzecz tezy, że trzydziestolatek to człowiek znajdujący się w raczej ciekawej sytuacji życiowej.