Sed contra
Janusz Pyda OP PaĹşdziernik 2009

W zasadzie mam ochotę zrobić dwie rzeczy. Po pierwsze chciałbym wszystkich serdecznie pozdrowić z mojego nowego domu – to znaczy ze Stanów Zjednoczonych.

Po drugie przepraszam, że tak długo nie pisałem, ale mam dwa poważne argumenty na swoje usprawiedliwienie. Po pierwsze wyprowadzałem się z klasztoru krakowskiego, w którym spędziłem ostatnie siedem lat. To nie było proste. Po drugie chciałbym zaznaczyć, że napisałem w ostatnim czasie dwa posty. Jeden z lotniska w Pradze, gdzie po raz pierwszy od kilku tygodni miałem chwilę, żeby spokojnie usiąść i wypić kawę. Drugi post razem ze zdjęciami z Indii powstał w Nowym Jorku. Niestety oba wspomniane teksty rozpłynęły się w wirtualnej przestrzeni, kiedy próbowałem je opublikować na blogu. Może to i lepiej, ale byłem strasznie zły.

... więcej »

O podróżowaniu w ogólności

Nie znoszę podróżować. Uważam to za swoją wadę. Mam jednak całą serię argumentów na rzecz tezy, że podróże nie są dla mnie. Po pierwsze podróżowanie powoduje u mnie uczucie podobne do przejedzenia. Nie myślę zbyt szybko i zwykle nie jestem w stanie przeprowadzić przez swoją głowę tych wszystkich wrażeń, bodźców, widoków, ludzi czy miejsc, które podróż wciska do moich zmysłów. W czasie podróży czuję się jak ktoś, komu dokłada się na talerz ciągle nowe porcje, podczas gdy nie zdążył jeszcze strawić poprzedniej. Doświadczenie podobne do siedzenia u cioci na imieninach. Nie cierpię nie mieć czasu na przemyślenie tego, czego doświadczam, albo co postrzegam. Podróże gwarantują mi to, czego nie znoszę – uczucie przejedzenia. ... więcej »

Miałem najszczersze chęci, aby po powrocie do Krakowa napisać jakiegoś takiego pastelowo-akwarelowego posta. Chciałem poetycko opisać smak indyjskiej masali, albo kilka odkryć, jakie poczyniliśmy w trakcie tygodniowego seminarium Instytutu Tomistycznego. W każdym razie przyjechałem z mocnym postanowieniem, aby tym razem nie wzbudzać żadnych kontrowersji, teologicznych bójek i w ogóle pozostawić po sobie na blogowisku względnie dobrą pamięć, zanim wyjadę z Polski na dobre. Nie było mi to jednak dane. ... więcej »

Niestety, nie udało mi się wcześniej usiąść do Ad vocem II, za co przepraszam. W każdym razie postaram się tak czy inaczej odnieść się do pozostałej części zagadnień, które pojawiły się w ramach dyskusji wokół postu „Słowa obecnie zakazane”. Pani Małgorzata Wałejko wyjechała na urlop, ale tak czy inaczej wypada wrócić do pytań, które sformułowała, a na które obiecałem odpowiedzieć. Dotychczas odpowiedziałem na dwa, teraz kolej na następne.

... więcej »

Dyskusja dotycząca ostatniego wpisu trochę mnie oszołomiła – w jak najbardziej pozytywnym sensie. Jeszcze o tym napiszę, ale muszę sobie sam najpierw w głowie wypunktować dlaczego, tak się stało. Jak da się zauważyć, bez punktów myśleć nie potrafię. Póki co, chciałbym odnieść się do niektórych zarzutów i kilku spostrzeżeń, jakie pojawiły się w komentarzach. Ponieważ jest ich sporo, a nie mogłem reagować na bieżąco, przez najbliższy tydzień będę zmuszony pisać dosyć często. Dziś odcinek pierwszy.

... więcej »