Burzenie bastionów
Maciej Biskup OP
Chag Sameach Pesach
Wszystkim tu zaglądającym i sobie samemu życzę Szczęśliwego Przejścia - Paschy Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego przez sam środek naszych serc, byśmy pojednani sami ze sobą, ostatecznie dotarli do serca Boga i człowieka.
-
2009-04-14
Mati
Do zagubionych
Uszy do góry! Chyba każdy, kogo znam (nie wyłączając mnie), był kiedyś na granicy megaschizy z powodu niezrozumienia, samotności, odrzucenia, albo po prostu „ciemnej, jesiennej nocy”. I jakoś to wszystko minęło. Na dodatek każda rodzina jest w jakiś sposób dysfunkcyjna (nie obrażając tych, którzy po świątecznych spotkaniach nadal są przekonani, że mają rodziny idealne). I jakoś niemal wszyscy w tym świecie dają radę. Na takie stany polecam klasyczne metody: rozmowę z bratnią duszą, tabliczkę czekolady z orzechami, albo jakąś książkę Musierowicz. W ciężkich przypadkach – marsz do psychologa. Trzymajcie się!
- do zagubionej 2009-04-17 doti
- Do zagubionych 2009-04-14 Mati
- Ojcze, czy szyderstwo jest grzechem? 2009-04-14 Komo_DA
- do zagubionej i jej rozmówców. 2009-04-14 sam
- do azariasza 2009-04-14 zagubiona
- Ojcze, dziękuję za te słowa... 2009-04-14 czesio
- hej zagubiona :-) a Ty jesteś niepełnosprawna? Tak pytam,... 2009-04-14 azariasz
- Mam podobnie 2009-04-13 Kasia
- do zagubionej 2009-04-13 jot
- Dziekuję 2009-04-13 zagubiona
- do osamotnionej 2009-04-13 o.Maciej
- do zagubionej 2009-04-13 jot
- do Zagubionej: myślę, że ja doświadczałam czegoś... 2009-04-13 Monika
- jak kochać??? 2009-04-13 zagubiona
Dobry Pasterz nie rozkazuje powrotów. Nie prowokuje ich, wykorzystując nasze czułe miejsca, by toksycznie nas związać ze sobą. On przyciąga samym Sobą... przyciąga każdą wolność. Niefałszowanym zapachem i smakiem miłości dociera do najbardziej oddalonych i zakazanych przez "wierzących i pobożnych" miejsc profanum. Chce być rozpoznany w nieoczekiwanych momentach przez każdego... rozpoznany niepowtarzalnie.
... więcej »Żywe paschalne doświadczenie BARANKA ZABITEGO ŻYJĄCEGO NA WIEKI, to jedna z bardziej właściwych definicji prawdziwej TRADYCJI KOŚCIOŁA, którą w sercach wiernych przechowuje nie tyle strachliwa z natury ludzka rutyna ale sam Duch Święty - Parakletos. Inna, nie wykluczająca pierwszej, przypomina o odpowiedzialności Kościoła za Tradycję i brzmi następująco: "abyście się wzajemnie obdarzali miłością tak, jak ja was pokochałem" (por. J 15).
Jak można z miłością adorować niewidzialnego Boga, który ukrywa się utajony w Najświętszych Postaciach Eucharystycznych, jednocześnie opluwając drugiego człowieka, który jest widzialną ikoną Boga i cząstką Ciała Chrystusa? Jak można czcić Najświętszy Krzyż, a jednocześnie wylewać pod nim cała swoją żółć i nienawiść wobec przeciwnika politycznego? Chrystus na drodze naszego życia utajony jest w monstrancji o wielorakich rysach.
