Burzenie bastionów
Maciej Biskup OP
samodzielni ale nie pozostawieni
Wniebowstąpienie i Zesłanie Ducha Świętego zaprasza nas do dojrzewania. Aby wydorośleć w wierze i usamodzielnić się, Chrystus usuwa się w niejako w cień. Jednocześnie pozostaje w darze Ducha, który jest samą Miłością, abyśmy wydorośleli i usamodzielnili się sensownie, zdolni dać coś z siebie.
-
2009-05-31
Anna-Maria
Ocena:
Piękny tekst ,dziękuję.Pozdrawiam.
Pocieszające jest w tym całym naszym dojrzewaniu do prawdziwej miłości,w torturach samotności i ciągłego oczyszczania sie,umierania dla siebie,że Jezus naprawdę przeżywa to z nami i sam pierwszy umiera z tesknoty za nami,On wie ,że to jedyna droga do prawdziwego,najgłębszego zjednoczenia."w komunii ofiary eucharystycznej Jezus zaspokaja owo łaknienie ludzkiego serca przy pomocy niewiarygodnej rzeczywistości...,w pełni,głębi i całkowitości daru z Siebie oraz poprzez uobecnienie jedności,która przerasta jakąkolwiek nadzieję serca spragnionego Boga.Nie wystarcza Mu,by doprowadzić do przylgnięcia sercem do serca,ani nawet to,że Jego Krew popłynie w niej-to wszystko jest dla Niego,bosko spragnionego kompletnej i ostatecznej bliskości,zbyt mało.To wszystko jeszcze zbyt ludzkie,zbyt ograniczone uwarunkowaniami materii i ciała.Przede wszystkim interesuje go duch.Wie, że tylko tak wejdzie w całkowite posiadanie,w przepastne spotkanie,w objęcia głębin,gdzie cały On włączy w Siebie całą ją.W jej ciele przekracza On granice cielesności,fizyczności i materii,ciała,które jeszcze utrudnia jedność.Taki jest żar Jego miłości do stworzenia,takie pragnienie wypełnienia go całkowitym Darem,Darem całego Siebie:darem z Siebie w tym,co jest boskie,co jest boskim duchem i życiem,życiem wiecznym,nieskończonym...On jest przede wszystkim tym.Miłość zaś domaga się krańcowego złączenia,aż zdolność dawania wyczerpie się."
- samotność 2009-06-02 fanka
- Piękny tekst ,dziękuję.Pozdrawiam. 2009-05-31 Anna-Maria
- Dobre 2009-05-27 Adam
- Dziękuję. 2009-05-26 p
- podziw 2009-05-26 Anusia
- Samotność! 2009-05-26 asisi59
- Kiedy Ojciec Wojciech coś napisze, to jest szansa, że... 2009-05-25 Kasia
- już się nie mogłam doczekać tego tekstu! :))... 2009-05-25 Monika
Dobry Pasterz nie rozkazuje powrotów. Nie prowokuje ich, wykorzystując nasze czułe miejsca, by toksycznie nas związać ze sobą. On przyciąga samym Sobą... przyciąga każdą wolność. Niefałszowanym zapachem i smakiem miłości dociera do najbardziej oddalonych i zakazanych przez "wierzących i pobożnych" miejsc profanum. Chce być rozpoznany w nieoczekiwanych momentach przez każdego... rozpoznany niepowtarzalnie.
... więcej »Żywe paschalne doświadczenie BARANKA ZABITEGO ŻYJĄCEGO NA WIEKI, to jedna z bardziej właściwych definicji prawdziwej TRADYCJI KOŚCIOŁA, którą w sercach wiernych przechowuje nie tyle strachliwa z natury ludzka rutyna ale sam Duch Święty - Parakletos. Inna, nie wykluczająca pierwszej, przypomina o odpowiedzialności Kościoła za Tradycję i brzmi następująco: "abyście się wzajemnie obdarzali miłością tak, jak ja was pokochałem" (por. J 15).
Jak można z miłością adorować niewidzialnego Boga, który ukrywa się utajony w Najświętszych Postaciach Eucharystycznych, jednocześnie opluwając drugiego człowieka, który jest widzialną ikoną Boga i cząstką Ciała Chrystusa? Jak można czcić Najświętszy Krzyż, a jednocześnie wylewać pod nim cała swoją żółć i nienawiść wobec przeciwnika politycznego? Chrystus na drodze naszego życia utajony jest w monstrancji o wielorakich rysach.
