Burzenie bastionów
Maciej Biskup OP
najwięksi Królestwa
Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać (Mk 9,32).
Ponownie z ust Jezusa słyszymy zapowiedź Jego męki i zmartwychwstania. Nie zrozumiał jej Piotr, nie rozumieli pozostali uczniowie. Czy z nami nie jest podobnie?
-
2009-09-25
o.Maciej Biskup
Re: Re: małe dopowiedzenie
zgadzam się zupełnie; nie możemy się uchronić przed nadchodzącą śmiercią, ale potrzebujemy pocieszenia i umocnienia, dlatego Jezus po tym jak mówi uczniom, że będzie będzie wydany na śmierć, Przemienia się na górze Tabor i ukazuje swoje Oblicze, aby się w Nie wpatrywać w wierne, miłujące, towarzyszące spojrzenie Boga - "patrzmy na Jezusa, który nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala" (Hbr). W tym spojrzeniu odkrywamy ufnie, że nasze życie, to co dziś przeżywam: każdą prawdziwą miłość i dobro, nie jest przypadkowe, że zostanie pociągnięte przez Chrystusa i wstąpi w wieczność, nie zginie... Jesteśmy naznaczeni przez śmierć - każdy niezależnie od wiary i moralności, ale przez wiarę w Zmartwychwstałego, naznaczenie jesteśmy również Życiem! Pozdrawiam i dziękuję za dopowiedzenie :)
- Spotkanie 2009-09-25 Iwona
- małe dopowiedzenie 2009-09-21 o. Maciej B.
- Re: małe dopowiedzenie 2009-09-23 Monika
- Sens trudności 2009-09-25 Beata
- Re: Re: małe dopowiedzenie 2009-09-25 o.Maciej Biskup
- Super!świetny tekst zwłaszcza ten ostatni akapit.Taka... 2009-09-21 Blanket
Dobry Pasterz nie rozkazuje powrotów. Nie prowokuje ich, wykorzystując nasze czułe miejsca, by toksycznie nas związać ze sobą. On przyciąga samym Sobą... przyciąga każdą wolność. Niefałszowanym zapachem i smakiem miłości dociera do najbardziej oddalonych i zakazanych przez "wierzących i pobożnych" miejsc profanum. Chce być rozpoznany w nieoczekiwanych momentach przez każdego... rozpoznany niepowtarzalnie.
... więcej »Żywe paschalne doświadczenie BARANKA ZABITEGO ŻYJĄCEGO NA WIEKI, to jedna z bardziej właściwych definicji prawdziwej TRADYCJI KOŚCIOŁA, którą w sercach wiernych przechowuje nie tyle strachliwa z natury ludzka rutyna ale sam Duch Święty - Parakletos. Inna, nie wykluczająca pierwszej, przypomina o odpowiedzialności Kościoła za Tradycję i brzmi następująco: "abyście się wzajemnie obdarzali miłością tak, jak ja was pokochałem" (por. J 15).
Jak można z miłością adorować niewidzialnego Boga, który ukrywa się utajony w Najświętszych Postaciach Eucharystycznych, jednocześnie opluwając drugiego człowieka, który jest widzialną ikoną Boga i cząstką Ciała Chrystusa? Jak można czcić Najświętszy Krzyż, a jednocześnie wylewać pod nim cała swoją żółć i nienawiść wobec przeciwnika politycznego? Chrystus na drodze naszego życia utajony jest w monstrancji o wielorakich rysach.
