Burzenie bastionów
Maciej Biskup OP

fragment Drogi Krzyżowej z kościoła NMP Matki Kościoła w Warszawie (fot. Piotr Rybarczyk)

Krzyża się nie szuka, a tym bardziej nie wymyśla... On wyrasta tam, gdzie stawiamy kroki życia, idąc za Chrystusem. I nie każde cierpienie automatycznie jest krzyżem. Cierpienie samo w sobie jest przekleństwem i może oskarżać, walczyć, rozpaczać, gorzko zatruwać. Staje się krzyżem dopiero wówczas, gdy zakorzeni się w Chrystusie: Czyż nie wiadomo wam, że my wszyscy, którzy otrzymaliśmy chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć? Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani... (Rz 6,3-4)

Co oznacza wziąć swój krzyż, jeśli nie tyle, co zgodzić się na swoje życie... jedyne, tu i teraz: najcięższe brzemię nieść to dźwigać siebie, bo ja to jest mój krzyż (A. Kamieńska, Brzemię). Życie jest jedno: innego tu nie przewidziano, I nie dla innego przyszło Odkupienie: bo kto chce znaleźć swoje życie - inne niż to, które ma - straci je, a kto straci swe życie z mego powodu - tzn. w końcu pożegna iluzje  -  ten je znajdzie (Mt 10, 39). Z Jego powodu? Skoro Chrystus przyjął, ukochał i odkupił moje jedyne życie, czyż nie może się udać także mi je przyjąć? W Nim tak, o czym sam zapewnia: wystarczy ci mojej łaski!

Czekam
na śmierć wiary
na wysączenie
dna goryczy
w zamian
za zniknięcie
w Tobie

Wlecze się
czas oskubany
ze złudzeń
odmojony
a jednak
zaplątany we mnie
jak w Ciebie
zwarty w niepokoju
dopóki
nie weźmiesz go
na własność

Doroto Sosnowska, Szept z doliny

Chrystus nie wyreżyserował sobie krzyża, by udramatyzować swoją miłość. W przeciwnym razie, można by Boga podejrzewać o niezbyt wyrafinowany szantaż. Krzyż wyrósł naturalnie tam, gdzie życie Boga s-KRZYŻ-owało się z życiem człowieka. Bóg zgodził się bowiem na takie życie, w którym jest człowiek, z całą jego biedą i skurczonymi możliwościami: dar niewypowiedziany. Kresem tego daru okazał się Krzyż, tzn. BYĆ BOGA z człowiekiem do końca, choć to dopiero za nim rozpościera się bezkres ŻYCIA:  otóż, jeżeli umarliśmy razem z Chrystusem, wierzymy, że z Nim również żyć będziemy, wiedząc, że Chrystus powstawszy z martwych już więcej nie umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy (Rz 6,8-9).

przydrożny krzyż na Suwalszczyźnie (okolice Makowszczyzny, blisko granicy z Litwą - 2007)