Burzenie bastionów
Maciej Biskup OP

Jeśli chodzi o ,,miłość Kościoła" – Panie Jerzy – gdybym nie wiedział o tym, jak Pan miłuje Kościół, nie odważyłbym się napisać tego, co poprzednio napisałem. Wiem o tym i jestem o tym przekonany na podstawie długiego doświadczenia, że Pan miłuje Kościół i pragnie służyć jego posłannictwu. To, co zaczęło się w Krakowie wraz z powstaniem ,,Tygodnika Powszechnego" zaraz po wojnie, świadczy o tym.

Jeżeli napisałem tak, jak napisałem, to nie, by sprawić Panu przykrość, ale – no po prostu dlatego, że ja sam czuję się związany z tym tygodnikowym dziedzictwem. Miałem w nim jakąś ,,cząstkę" nie tylko jako piszący, ale także jako Wasz Biskup. I zapewne, nie tylko ja miałem jakąś ,,cząstkę" w „Tygodniku", ale i on miał swą ,,cząstkę" we mnie, w mojej drodze, w moim powołaniu. Pamiętam, jak Pan przeżywał wydarzenie z 16 października 1978 r. Cóż? Ja nie chcę tego utracić. Staram się jakoś być wierny ,,przymierzu", którym się związałem - napisałem Jan Paweł II w liście do "Tygodnika"Jan Paweł II 8 marca 1993 r.

Podejmując się całościowej oceny środowiska "Tygodnika" nie można także nie zauważać i nie wspomnieć, że w 1979 roku, na życzenie samego Jana Pawła II, właśnie człowiek "Tygodnika" - ks. Adam Boniecki został odpowiedzialnym za przygotowywanie polskiego wydania dziennika "L' Osservatore Romano" i jego pierwszym polskim redaktorem naczelnym, aż do roku 1991.

Środowisko tradycjonalistów z wyborem Benedyktem XVI początkowo wiązało entuzjastyczne nadzieje. Entuzjazm szybko jednak minął po ostatnim "Asyżu". Także pewnym zakłopotaniem mogło być wprowadzenie wymaganych obostrzeń dla sprawowanie liturgii w tzw. rycie nadzwyczajnym. W Instrukcji Papieskiej Komisji „Ecclesia Dei” na temat stosowania Listu Apostolskiego, Benedykta XVI „Summorum Pontificum” podkreśla się m.in., że wierni proszący o sprawowanie liturgii w formie nadzwyczajnej (przedsoborowej) nie mogą popierać czy należeć do grup przeciwnych ważności czy legalności formy zwyczajnej (posoborowej) czy też władzy papieża jako Najwyższego Pasterza Kościoła powszechnego oraz odrzucać autorytet Soboru Watykańskiego II. Odrzucanie Ostatniego Soboru jest bowiem ukrytą niewiarą w asystencję Ducha Świętego, który nie może, tak po prostu, pozostawić swojego Kościoła, narażając go na błądzenie. Benedykt XVI zapowiadając na 11 października 2012 "Rok Wiary" pisze:

Sądzę, że inauguracja Roku wiary w związku z pięćdziesiątą rocznicą otwarcia Soboru Watykańskiego II może być dobrą okazją, aby zrozumieć teksty pozostawione przez ojców soborowych, które zdaniem błogosławionego Jana Pawła II „nie tracą wartości ani blasku. Konieczne jest, aby były należycie odczytywane, poznawane i przyswajane jako miarodajne i normatywne teksty Magisterium, należące do Tradycji Kościoła. Dzisiaj, po zakończeniu Jubileuszu, szczególnie mocno odczuwam powinność ukazywania Soboru jako wielkiej łaski, która stała się dobrodziejstwem dla Kościoła w XX wieku: został on dany jako niezawodna busola, wskazująca nam drogę w stuleciu, które się rozpoczyna” . Chcę też mocno podkreślić to, co powiedziałem na temat Soboru kilka miesięcy po moim wyborze na Następcę Piotra: „Jeśli go odczytujemy i przyjmujemy w świetle prawidłowej hermeneutyki, może on być i coraz bardziej stawać się wielką mocą służącą zawsze potrzebnej odnowie Kościoła” .