Burzenie bastionów
Maciej Biskup OP
Ocalić w sercu
Nie daje mi spokoju, irytuje i smuci, gdy co jakiś czas, wkraczają do akcji ze swym siermiężnym orężem tzw. „obrońcy wiary”, zachowując się wobec świata wątpiących, pogubionych i niewierzących jak słoń w składzie porcelany.
-
2009-05-02
Ciiisza
blog szwankuje
Blog chyba szwankuje - zjada niektóre komentarze ;(
- blog szwankuje 2009-05-02 Ciiisza
- do Rybaka 2009-04-23 o.Maciej
- Co łatwiej, Drogi Przyjacielu, wychować pokolenia do... 2009-04-22 Rybak
- definicja 2009-04-11 t.
- A ty Dziecie zwac sie bedziesz prorokiem Najwyzszego gdyz... 2009-04-10 filozof
- interesujące wypowiedzi, wielość wątków i cytatów nieco... 2009-04-10 azariasz
- Bóg we wszystkim 2009-04-09 vera
- dziękuję 2009-04-08 Joanna
- miłość 2009-04-08 ewa o.
- dwa światy 2009-04-08 doti
- czytać z mądrością 2009-04-08 o.Maciej
- marność nad marnościami 2009-04-08 Sophia
- zdjęcie 2009-04-08 angelos
- :-) 2009-04-07 Michał OP
- Mnie też to irytuje i smuci... BARDZO... 2009-04-07 ewa
- 10 przykazań 2009-04-07 Sophia
- odpowiedź 2009-04-07 o.Maciej
- Czy mamy inny wybór? 2009-04-07 Stanisław
- Pytanie 2009-04-07 a.v.
- No właśnie... chyba trochę nie doceniamy świata! sami dla... 2009-04-07 Monika
- Dziękuję! 2009-04-07 Ludwig
- homo homini... 2009-04-07 barman
- Dziękuję! 2009-04-07 Ewa ?
- dziekuję 2009-04-07 m.walejko
Dobry Pasterz nie rozkazuje powrotów. Nie prowokuje ich, wykorzystując nasze czułe miejsca, by toksycznie nas związać ze sobą. On przyciąga samym Sobą... przyciąga każdą wolność. Niefałszowanym zapachem i smakiem miłości dociera do najbardziej oddalonych i zakazanych przez "wierzących i pobożnych" miejsc profanum. Chce być rozpoznany w nieoczekiwanych momentach przez każdego... rozpoznany niepowtarzalnie.
... więcej »Żywe paschalne doświadczenie BARANKA ZABITEGO ŻYJĄCEGO NA WIEKI, to jedna z bardziej właściwych definicji prawdziwej TRADYCJI KOŚCIOŁA, którą w sercach wiernych przechowuje nie tyle strachliwa z natury ludzka rutyna ale sam Duch Święty - Parakletos. Inna, nie wykluczająca pierwszej, przypomina o odpowiedzialności Kościoła za Tradycję i brzmi następująco: "abyście się wzajemnie obdarzali miłością tak, jak ja was pokochałem" (por. J 15).
Jak można z miłością adorować niewidzialnego Boga, który ukrywa się utajony w Najświętszych Postaciach Eucharystycznych, jednocześnie opluwając drugiego człowieka, który jest widzialną ikoną Boga i cząstką Ciała Chrystusa? Jak można czcić Najświętszy Krzyż, a jednocześnie wylewać pod nim cała swoją żółć i nienawiść wobec przeciwnika politycznego? Chrystus na drodze naszego życia utajony jest w monstrancji o wielorakich rysach.
