Burzenie bastionów
Maciej Biskup OP

Bóg chrześcijan JEST w relacji. Już samo stworzenie człowieka zakłada, że Bóg jest w relacji do nas i jest to relacja miłości. Z miłości nas zapragnął, z miłości stworzył i z miłością podtrzymuje w istnieniu, bo istniejemy tylko w takiej mierze, w jakiej jesteśmy kochani (Jean Danielou SJ).Zostaliśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boga. Co to oznacza? Samych siebie możemy poznać w sposób pełny jedynie w odniesieniu do kogoś: żadne ludzkie Ja nie może uświadomić sobie siebie samego, dopóki inne Ja nie nazwie go Ty (H.U.von Balthasar). Więcej, nie tylko uświadamiamy sobie tak nasze istnienie, ale możemy je sensownie przeżyć jedynie w spotkaniu: człowiek staje się Ja w relacji do Ty…między Ja i Ty jest wzajemność dawania; mówisz mu Ty i dajesz mu siebie, on mówi tobie Ty i daje ci siebie (M. Buber). Właśnie ta relacyjność naszego istnienia jest na obraz i podobieństwo Boga w Trzech Osobach.

Trudno jest nam zrozumieć, że Bóg jest Jeden, a jednocześnie Istnieje jako Trzy niepowtarzalne Osoby Boskie. Ale czy to odniesienie do siebie w miłości Ojca, Syna i Ducha Świętego nie jest nam ludziom bliższe niż obraz Boga samotnika? Każdy z nas jest stworzeniem osobnym i niepowtarzalnym w całym wszechświecie, a jednocześnie tylko w odniesieniu do kogoś możemy swoją wyjątkowość rozpoznać i przeżyć. Bóg nie jest sam. Bóg w Trójcy jest zawsze z kimś i dla kogoś, począwszy od samego życia wewnątrz trynitarnego: Ojciec oddaje się Synowi bez reszty, Syn całą swoją Osobą odpowiada na miłość Ojca, Ojciec i Syn czynią to samo wobec Ducha Świętego. Trójca jest samym odwiecznym dawaniem i ta ostateczna wola niebycia dla siebie jest warunkiem najszczęśliwszego Boskiego Życia. Istnieć i dawać w Trójcy jest tożsame. Taki kochający Bóg nie mógłby istnieć, gdyby nie był w relacji do kogoś, bo obdarowanie zakłada odniesienie do drugiej osoby:  jako władający wiecznym wydarzaniem się obdarowywania sobą i bycia obdarowanym (także ludzkim imieniem), uszczęśliwiania i bycia uszczęśliwianym. Czyste przeciwieństwo nudy zamkniętego bycia dla siebie (Balthasar).