Burzenie bastionów
Maciej Biskup OP
Najtrudniejsza procesja
W ramach programu Dzień dobry w TVN, w dzień Bożego Ciała, wraz z dwoma moimi braćmi przez przeszło dwie godziny odbierałem telefony od ludzi, którzy dzwonili na specjalnie uruchomioną w studio infolinię. Często były to osoby, którym jakoś „nie po drodze” do Kościoła. Cieszyłem się, że ci ludzie dzwonią… myślałem sobie, że może niektórzy tak szybko się nie pojawią w kościele, a tym bardziej w konfesjonale, więc jest to jakaś szansa na minimalny choćby kontakt i rozmowę. Niestety często słyszałem głos goryczy i żalu z powodu potraktowania przez ludzi Kościoła przy różnych okazjach, najczęściej związanych z udzielaniem sakramentów. Przewijający się żal dotyczył nie tyle „twardego” nauczania Kościoła, co braku elementarnego szacunku, buty, chamstwa i niewrażliwości na ludzkie, skomplikowane historie.
-
2009-06-19
Mati
Historia a propos dzwoniących do TVN
Moja kumpelka w placówce służby zdrowia poznała pewnego wysoko postawionego zakonnika, z którym stanęła przed wspólnym problemem zjedzenia nieświeżych klopsików :). Wymieniła kilka uprzejmości, gość okazał się osobą pozytywną i kumpela, choć od 15 lat z żadnym księdzem słowa nie zamieniła, ze zdumieniem odczuła potrzebę pogadania. Uznała jednak, że to głupio do obcego z taką propozycją wylecieć. Więc tak a propos tych dzwoniących do TVN: skoro jest tyle osób niewierzących, które chciałyby z kimś wierzącym pogadać, to może jakieś drzwi otwarte albo zajęcia dla ateistów zorganizować? Bo dla wierzących jest wszystko: spowiedzi, rekolekcje, dni skupienia i co tam jeszcze, a dla niewierzących - nic. Mój głęboko religijny znajomy uważa, że to oczywiste, bo kościół to wspólnota ludzi wierzących. Ale z drugiej strony znam mnóstwo niewierzących, którzy przez przypadek musieli kiedyś porozmawiać z zakonnikiem i choć wcale się nie nawrócili, to zmienili poglądy na wiele spraw. Więc może warto?
- Historia a propos dzwoniących do TVN 2009-06-19 Mati
- prawdziwy katholikós 2009-06-18 Vera
- Znak konfesyjnej jedności?! 2009-06-15 Reg
- w stronę człowieka 2009-06-13 Peninna
- ja nie rozumiem tych procesji, nie rozumiem po co ludzie... 2009-06-11 Żan
- ja nie rozumiem tych procesji, nie rozumiem po co ludzie... 2009-06-11 Żan
- więcej wiary! 2009-06-11 Monika
- o,tak-procesja najtrudniejsza! łatwo się o tym myśli i... 2009-06-11 b.k.
- Bardzo dziękuję za taką spokojną i mądrą refleksję...... 2009-06-11 e
Dobry Pasterz nie rozkazuje powrotów. Nie prowokuje ich, wykorzystując nasze czułe miejsca, by toksycznie nas związać ze sobą. On przyciąga samym Sobą... przyciąga każdą wolność. Niefałszowanym zapachem i smakiem miłości dociera do najbardziej oddalonych i zakazanych przez "wierzących i pobożnych" miejsc profanum. Chce być rozpoznany w nieoczekiwanych momentach przez każdego... rozpoznany niepowtarzalnie.
... więcej »Żywe paschalne doświadczenie BARANKA ZABITEGO ŻYJĄCEGO NA WIEKI, to jedna z bardziej właściwych definicji prawdziwej TRADYCJI KOŚCIOŁA, którą w sercach wiernych przechowuje nie tyle strachliwa z natury ludzka rutyna ale sam Duch Święty - Parakletos. Inna, nie wykluczająca pierwszej, przypomina o odpowiedzialności Kościoła za Tradycję i brzmi następująco: "abyście się wzajemnie obdarzali miłością tak, jak ja was pokochałem" (por. J 15).
Jak można z miłością adorować niewidzialnego Boga, który ukrywa się utajony w Najświętszych Postaciach Eucharystycznych, jednocześnie opluwając drugiego człowieka, który jest widzialną ikoną Boga i cząstką Ciała Chrystusa? Jak można czcić Najświętszy Krzyż, a jednocześnie wylewać pod nim cała swoją żółć i nienawiść wobec przeciwnika politycznego? Chrystus na drodze naszego życia utajony jest w monstrancji o wielorakich rysach.
