Burzenie bastionów
Maciej Biskup OP
11.08.2009 23:55
« powrót
Warszawa już się zdradziła...
Warszawa...
nie ma takiego drugiego miasta … i nie wyobrażam sobie, aby 1 sierpnia być w innym miejscu i nie przemykać jej ulicami, placami, podwórkami...
Może to nie jest dziś miasto najpiękniejsze, kiedyś dumnie nazywane „Paryżem Północy”, ale dla mnie na wskroś prawdziwe i przejrzyste. Warszawa jest inna. Mimo powojennych zabliźnień, współczesnej rozbudowy i rewitalizacji, nie może ukryć swej bolesnej historii. W wyniku wojny, ale także w okresie komuny, gdy jeszcze w latach 70 zbijano z kamienic z przełomu wieku bogatą sztukaterię, straciła swoją mieszczańską dostojność i „zasiedziałość”, z jej hermetycznymi konwenansami. Warszawa nie udaje, że na swoim obliczu ma potężną rysę.
Jak pisał Miron Białoszewski w swym Pamiętniku w Powstania Warszawskiego: Warszawa zdradzała się ze wszystkich swoich sekretów. Już się zdradziła - nie ma co ukrywać. Już się sypnęła. Wkopała. I te sto lat wkopała. I te dwieście. I te trzysta. I te więcej. Wszystko się wydało. Od góry do dołu. Od książąt mazowieckich. Do nas. I z powrotem. Staś, Sobieski, Sasy, Wazy. Wazy, Sasy, Sobieski, Staś, Fukier. Sobiescy, Marysieńka, Sakramentki… Kupa gruzu. Gruziku. Wapna. Tynku. Trzciny. Drzazg. Cegieł. Gzymsów. Z tego była cała Warszawa…
Przy okazji polecam przejmującą muzyczną adaptację tego tekstu Mateusza Pośpieszalskiego, w wykonaniu Anny Marri Jopek:
http://muzyka.interia.pl/teledyski/teledysk/anna-maria-jopek-sypka-warszawa,258259
Warszawa nie skrywa swej rany. Nie próbuje naśladować dumnego Paryża, Krakowa… Warszawa jest piękna miłością do wolności. Warszawa w dużej mierze swoje piękno zewnętrzne straciła (choć nie do końca, jeśli ktoś miał szczęście rozkochać się we Lwowskiej, Mokotowskiej, Górnośląskiej…), straciła… dla Polski Warszawa przede wszystkim paliła się, jak pisał Białoszewski.
Umiera piękno
Płonie muzeum. Jak słoma
pali się piękno
czczone przez pokolenia.
Bezcenne
Jak ciało człowieka.
I świetna adaptacja tekstu Białoszewskiego Agi Zarian:
http://vetox.wrzuta.pl/audio/a1hNi8FBREF/aga_zaryan_-_umiera_piekno
To bardzo zobowiązujące… opuścić w tych sierpniowych dniach Służew! Módl się błogosławiony Ojcze Michale ! Ty nie odszedłeś zasmucony jak bogaty młodzieniec! Jest nadzieja!
Jak pisał Miron Białoszewski w swym Pamiętniku w Powstania Warszawskiego: Warszawa zdradzała się ze wszystkich swoich sekretów. Już się zdradziła - nie ma co ukrywać. Już się sypnęła. Wkopała. I te sto lat wkopała. I te dwieście. I te trzysta. I te więcej. Wszystko się wydało. Od góry do dołu. Od książąt mazowieckich. Do nas. I z powrotem. Staś, Sobieski, Sasy, Wazy. Wazy, Sasy, Sobieski, Staś, Fukier. Sobiescy, Marysieńka, Sakramentki… Kupa gruzu. Gruziku. Wapna. Tynku. Trzciny. Drzazg. Cegieł. Gzymsów. Z tego była cała Warszawa…
Przy okazji polecam przejmującą muzyczną adaptację tego tekstu Mateusza Pośpieszalskiego, w wykonaniu Anny Marri Jopek:
http://muzyka.interia.pl/teledyski/teledysk/anna-maria-jopek-sypka-warszawa,258259
Warszawa nie skrywa swej rany. Nie próbuje naśladować dumnego Paryża, Krakowa… Warszawa jest piękna miłością do wolności. Warszawa w dużej mierze swoje piękno zewnętrzne straciła (choć nie do końca, jeśli ktoś miał szczęście rozkochać się we Lwowskiej, Mokotowskiej, Górnośląskiej…), straciła… dla Polski Warszawa przede wszystkim paliła się, jak pisał Białoszewski.
Umiera piękno
Płonie muzeum. Jak słoma
pali się piękno
czczone przez pokolenia.
Bezcenne
Jak ciało człowieka.
I świetna adaptacja tekstu Białoszewskiego Agi Zarian:
http://vetox.wrzuta.pl/audio/a1hNi8FBREF/aga_zaryan_-_umiera_piekno
To bardzo zobowiązujące… opuścić w tych sierpniowych dniach Służew! Módl się błogosławiony Ojcze Michale ! Ty nie odszedłeś zasmucony jak bogaty młodzieniec! Jest nadzieja!
« powrót
38 komentarzy
-
2009-09-15
Aga
Służew żegna!
Cóz za wielka strata dla Służewa :( i dla mnie osobista... » -
2009-09-15
Aga
Służew żegna ...
Cóż za wielka strata dla Służewa :( i dla mnie osobista... » -
2009-08-20
angelos
Re: Inowrocław wystąp!
No, Maciej B. na pewno. O ile prawdę mówi... A może to Wrocław jest skróconym Inowrocławiem? One... »
29.01.2012 15:28 | Nauka z mocą... spojrzenia
Miłość posiada twarz, a odsłania się całkowicie w Chrystusie. Spojrzenie Jezusa to "jakaś nowa nauka z mocą" (Mk 1, 27b) - spojrzenie tak mocne miłością, że lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło - mówi aklamacja przed dzisiejszą ewangelią. Najwznioślejsza nawet i najbardziej uzasadniona nauka Kościoła pozostaje wyłącznie moralizującą połajanką a orędzie dobrej nowiny jedynie tanim pocieszaniem jeśli im nie towarzyszy żywe doświadczenie mocy spojrzenia Chrystusa. Ono dociera to najbardziej dramatycznego mroku niewiary człowieka, której same radykalne poglądy ludzi Kościoła nie są w stanie przełamać.
... więcej »
06.01.2012 14:20 | Tryptyk Znaków na Świętą Epifanię
Trzy Znaki ofiarowane by zrozumieć i wyznać Chwałę Narodzonego Mesjasza: gwiazda nad Betlejem, wody Jordanu, wino w Kanie. Trzy dary jako odpowiedź, o wiele cenniejsze niż złoto, kadziło i mirra: wiara, nadzieja, miłość. Dokonuje się "trzykrotna", tzn. nieskończona wymiana darów, albowiem Ten, który zechciał się narodzić dla nas, nie chce być dla nas nieznany (św. Piotr Chryzolog, Kazanie na Uroczystość Objawienia Pańskiego).
... więcej »
24.12.2011 16:56 | Nieobecność nam obca
"NIEOBECNOŚĆ NAM OBCA" - śpiewała zmarła tydzień temu Cesaria Evora. I gdy dalsze słowa piosenki mówią:
"Ale bez lęku
Podróżuje tylko w myślach
Jestem wolny
Tylko w moich snach
W najgłębszych marzeniach
Chronisz mnie
Kochasz, tylko tam..."
my chrześcijanie wierzymy, że "nieobecność nam obca" w realnym życiu, skoro Mesjasz Pan, to Emmanuel - Bóg jest już z nami na zawsze!
11.12.2011 22:28 | SŁOWO nie może "usiedzieć"!
Słowo Przedwieczne TRWA w Jedności z Ojcem, ale jak wskazuje sama Jego natura, nie można Go zatrzymać. Wypowiadane przez Ojca w milczeniu (św. Ireneusz) SŁOWO nie może "usiedzieć" i mknie stwarzać świat i zbawić człowieka. Kościół podobnie nie może "usiedzieć", wręcz nie wolno mu ustawać w drodze ze SŁOWEM ŻYCIA. Biegnie do świata, by gromadzić rozproszone dzieci Boże. Taka jest Jego natura.
... więcej »
04.12.2011 18:18 | Wydobądź dźwięk, usłysz Słowo
Ewangelia nazwała Jana Chrzciciela, idąc za proroctwem Izajasza, głosem wołającym na pustyni. Święty Augustyn tłumaczy, że jest to głos przerywający milczenie - dźwięk niosący Słowo.
