Burzenie bastionów
Maciej Biskup OP
Nie z tego świata...
Moje Królestwo nie jest z tego świata….
Chrystus konsekwentnie świadczy o zupełnie innej rzeczywistości niż nasza i zdradza całkowicie inną niż nasza mentalność (nawet kościelną), w której Pan umywa nogi sługom. Z wyboru bezbronny i wycofany w kreowaniu jakichkolwiek porządków tego świata, zwłaszcza politycznych. Tą przestrzeń pozostawia człowiekowi.
-
2009-12-03
Blanket
Głębokie,piękne i prawdziwe te słowa-dziękuję.Tak się zdarzyło ,że tegoroczne święto Chrystusa Króla...
Głębokie,piękne i prawdziwe te słowa-dziękuję.Tak się zdarzyło ,że tegoroczne święto Chrystusa Króla spędziłam w cudownym miejscu modlitwy,pełnym pokoju...i mogłam osobiście doświadczyć tego, że krew Jezusa daje nowe życie,czyni wszystko nowym.Przypomina mi się ten fragment Pasji Gibsona ,w której Jezus spotyka się z Maryją na drodze krzyżowej i mówi do Niej:Kobieto,Ja czynię wszystko nowym.To jest niesamowite ,Bóg Swoją Miłością przemienia ,nie zmienia każdą chwilę naszego życia ...w Nim wszystko ma nowy sens.Mając za przyjaciela, ukochaną osobę Króla Wszechświata wszystko jest moje:)Przyłączam się do modlitwy ojca,pozdrawiam serdecznie.
- Głębokie,piękne i prawdziwe te słowa-dziękuję.Tak się... 2009-12-03 Blanket
- mszalik mojego Dziadka 2009-11-22 angelos
- Re: mszalik mojego Dziadka 2009-11-27 bober
- kosmiczny 2009-11-22 Kasia (Sz)
Dobry Pasterz nie rozkazuje powrotów. Nie prowokuje ich, wykorzystując nasze czułe miejsca, by toksycznie nas związać ze sobą. On przyciąga samym Sobą... przyciąga każdą wolność. Niefałszowanym zapachem i smakiem miłości dociera do najbardziej oddalonych i zakazanych przez "wierzących i pobożnych" miejsc profanum. Chce być rozpoznany w nieoczekiwanych momentach przez każdego... rozpoznany niepowtarzalnie.
... więcej »Żywe paschalne doświadczenie BARANKA ZABITEGO ŻYJĄCEGO NA WIEKI, to jedna z bardziej właściwych definicji prawdziwej TRADYCJI KOŚCIOŁA, którą w sercach wiernych przechowuje nie tyle strachliwa z natury ludzka rutyna ale sam Duch Święty - Parakletos. Inna, nie wykluczająca pierwszej, przypomina o odpowiedzialności Kościoła za Tradycję i brzmi następująco: "abyście się wzajemnie obdarzali miłością tak, jak ja was pokochałem" (por. J 15).
Jak można z miłością adorować niewidzialnego Boga, który ukrywa się utajony w Najświętszych Postaciach Eucharystycznych, jednocześnie opluwając drugiego człowieka, który jest widzialną ikoną Boga i cząstką Ciała Chrystusa? Jak można czcić Najświętszy Krzyż, a jednocześnie wylewać pod nim cała swoją żółć i nienawiść wobec przeciwnika politycznego? Chrystus na drodze naszego życia utajony jest w monstrancji o wielorakich rysach.
