Burzenie bastionów
Maciej Biskup OP

W czasie beatyfikacji zastanawiałem się na ile przesłanie bł. ks. Jerzego zło dobrem zwyciężaj, rzeczywiście przynosi owoce. Chrystus świadomie patrzył na zło „świata”, bez cienia naiwności. W czasie ziemskiego życia, nie raz musiał stanąć dosłownie naprzeciwko „pana” zła, szczególnie, gdy Duch wyprowadził Go na pustynię, w ogrójcu i na krzyżu. Ten, który miał pełne poznanie niszczącej siły zła, przechytrzył zło mocą, co w słabości zwycięża – Bożą dobrocią, która zdezorientowała, rozbroiła i strąciła szatana, który pielęgnuje zło, by nim oskarżać i potępiać człowieka przed Bogiem. Szatan był przekonany, że sprawiedliwość to tylko zdemaskowanie zła, ujawnienie winy. Nie mógł jednak przewidzieć – bo nie miał dostępu do Bożego serca - że kresem sprawiedliwości jest miłosierdzie. Miłosierdzie odnosi triumf nad sądem.

Zadaję sobie pytanie, czy misja ks. Jerzego rozbroiła i skruszyła dobrocią serce choć jednego z tych, którzy mięli jakikolwiek udział w jego prześladowaniu i zabójstwie?

Ale pytam się też, czy rozbroiła tych, którzy choć na ustach i sztandarach mają wypisane zło dobrem zwyciężaj, nie wiele zrozumieli z tego przesłania i przekładają to duchowe wojowanie na walkę dostosowaną do politycznych potrzeb. Znajdują się ciągle osoby, które nie zaprzestały jeszcze walki z komuną. Jeśli jest nią: rzetelne, spokojne wyjaśnianie i dociekanie historii, w tym np. poznanie rzeczywistych mocodawców zabójstwa Popiełuszki, ale nie na wiecach, w kazaniach i siedzibach partii lecz w świecie uniwersyteckim, to wręcz wymaga tego ludzka sprawiedliwość i obowiązek docierania do prawdy. Jeśli jednak jest to ten rodzaj walki, którą przyjęli oprawcy bł. kapłana – podszyty nienawiścią, agresją i podejrzliwością, to na pewno nie jest to duch, którym kierował się Popiełuszko.

Gdy w trakcie beatyfikacji, zauważyłem na Placu Piłsudskiego rozciągnięty transparent z hasłem Jarosław dobrem zwycięży i gdy rozdawano ulotki ilustrujące pana J. Kaczyńskiego w roli św. Jerzego w walczącego ze smokiem, przeraziłem się lekko. Ale potem sobie pomyślałem, lekko ironicznie, że może niektórzy zwolennicy tego kandydata żądają, by tenże polityk zarzucił świat polityki a zajął się tym rodzajem duchowej misji, której konsekwentnie poświęcił się nowy błogosławiony? I może przyczynią się do tego, by przekaz o św. Jerzym walczącym ze smokiem dalej był legendarny?

Serce Jezusa, sprawiedliwości i miłości skarbnico, zmiłuj się nad nami...

Tam, gdzie jest niesprawiedliwość, gdzie jest przemoc, zakłamanie, nienawiść, nieszanowanie ludzkiej godności, tam brakuje miejsca na miłość, tam brakuje miejsca na serce, na bezinteresowność, na wyrzeczenia (ks. Jerzy Popiełuszko, 24 kwietnia 1983 roku)

Miłość przerasta sprawiedliwość, a równocześnie znajduje potwierdzenie w sprawiedliwości (27 marca 1983 r.)

Serce Jezusa, dobroci i miłości pełne, zmiłuj się nad nami...

W duchu miłości, a nie przemocy, człowiek gotów jest przyjąć nawet najtrudniejszą, najbardziej wymagająca prawdę (26 czerwca 1983 r.)

Dialog staje się bezowocny, kiedy strony kierują się ideologiami, które są przeciwne godności ludzkiej, które w walce widzą główny motor historii, w sile źródło prawa, a w podziale ludzi na przyjaciół i nieprzyjaciół ABC polityki (27 marca 1983 r.)

Serce Jezusa, aż do śmierci posłuszne, zmiłuj się nad nami...

Za prawdę trzeba cierpieć. Jeżeli ludzie, którzy mają rodziny, mają dzieci, są odpowiedzialni, byli w więzieniach, cierpią, to dlaczego ja, ksiądz, nie mam również dołożyć swojego cierpienia?

Przyjąć dobrowolnie cierpienie za drugiego człowieka to coś więcej niż tylko cierpieć. Na taką decyzję mogą się zdobyć tylko ludzie wewnętrznie wolni (ks. Jerzy, 31 października 1982 roku).

Nie jest to rana śmiertelna, bo nie można zadać rany śmiertelnej czemuś, co jest nieśmiertelne. Nie można uśmiercić nadziei (29 sierpnia 1982 r.)

Serce Jezusa, pokoju i pojednanie nasze, zmiłuj się nad nami...

W pojednaniu musi być jeden cel, mianowicie dobro Ojczyzny i poszanowanie godności ludzkiej. Jeżeli wyciągasz rękę do pojednania, nie trzymaj w niej narzędzi do zadawania cierpienia i bólu. Przemoc nie jest oznaką siły, lecz słabości (26 grudnia 1982 r.)

Mamy wypowiadać prawdę, gdy inni milczą. Wyrażać miłość i szacunek, gdy inni sieją nienawiść. Zamilknąć, gdy inni mówią. Modlić się, gdy inni przeklinają. Pomóc, gdy inni nie chcą tego czynić. Przebaczyć, gdy inni nie potrafią.