„Abandon”
Małgorzata Wałejko
Na macierzyńskim
1Tm2,15
Zbawiona zaś zostanie przez rodzenie dzieci; [będą zbawione wszystkie], jeśli wytrwają w wierze i miłości, i uświęceniu - z umiarem.
-
2010-08-15
trytka
Ocena:
Przyznam, że jestem baaardzo miło zaskoczona, że pojawił się wpis. Dziękuję (: Ostatnio moją codzie...
Przyznam, że jestem baaardzo miło zaskoczona, że pojawił się wpis. Dziękuję (: Ostatnio moją codziennością była służba na rekolekcjach dla rodzin przy dzieciach/dziecku. I tak na myśl o przywoływanym wyżej sprzątaniu, praniu, karmieniu i odstawianiu, karceniu i nagradzaniu w tej właśnie codzienności u k r y w a się to dobre szczęście. Dobre, bo w umiarze - bez eksplozji podziękowań od innych, bez gonitwy i życie w umiarze poukładane do zbawienia nas prowadzi. Chaotyczne te moje myśli, ale chyba mi o to chodzi, że codzienność bezpieczna i ustalona jest wielkim dobrem i daje szczęście. Przekonuję się o tym zwłaszcza teraz, gdy sama (już po rekolekcjach) teraz muszę tę codzienność budować. I samowychowywać się :)
- Ewangelia samotności 2010-10-05 Zielona
- Re: Ewangelia samotności 2010-10-07 trytka
- Piękne! 2010-08-17 mamaM.
- A to pyszne!: "A doktorat z pedagogiki wcale nie chroni... 2010-08-16 ;)
- Piękno macierzyństwa, piękno świadectwa, piękno Kobiety 2010-08-15 Kefasjus
- Przyznam, że jestem baaardzo miło zaskoczona, że pojawił... 2010-08-15 trytka
- Re: Przyznam, że jestem baaardzo miło zaskoczona, że... 2010-08-17 kefasjus
- w pelni rozumiem 2010-08-26 Kasia P.
- Re: Re: Przyznam, że jestem baaardzo miło zaskoczona, że... 2010-08-26 trytka
Jestem pod wrażeniem kazania, które O. Generał wygłosił dzisiaj w Krakowie. Jest do odsłuchania na stronie.
... więcej »Jak przyjemnie było dzisiaj po raz pierwszy wystawić pranie do ogródka. Tym symbolicznym gestem powitałam wiosnę. Cieszyłam się ciepłym wiatrem na policzkach i zapachem powietrza. Malutka wspinając się na paluszki podawała mi spinacze do bielizny, a przecież gdy ostatnio wieszałam pranie na dworze – póżną jesienią – jeszcze na to nie wpadła… Zmądrzała przez zimę, rośnie Skarbina.
... więcej »Dziś historia mrożąca krew w żyłach, a raczej miazgę w zębach.
... więcej »Zasnęła. Okrywam ją kołdrą. Mąż wpatruje się w nią w zamyśleniu. Spojrzałam pytająco. „Wiesz, miałem ostatnio takie przeświadczenie… że ona będzie świętą.” Po chwili dodaje, jakby usprawiedliwiając się: „ale może to tylko moje pragnienie…”
... więcej »
