„Abandon”
Małgorzata Wałejko
Maj 2009
Trzynastu Wspaniałych
Dwa wpisy naraz! Po prostu szał, jak na mnie. Szczególnie podziela ten pogląd ( "jak na mnie") zapewne O. Gabriel, którego zaczynam podejrzewać o tajną agenturę dla administratora strony O. Piotra. Żyć mi Człowiek nie daje (Gabriel, nie Piotr). Telefon: "Gosiu, zaglądałem dziś na stronę i nic... ". Spotkanie przed Mszą: "Gosiu, zaglądałem na stronę i nadal..." Po Mszy: "Gosiu, w międzyczasie zajrzałem i wciąż nic nowego". (-: Rzecz jasna przesadzam, lecz nieznacznie tym razem. (-: I O. Gabryś wie, jak szczerym uczuciem mimo tego doń pałam (sympatii, gwoli wyjaśnienia) (-:
-
2009-05-30
trytka
Ocena:
z tymi wpisami to naprawdę bardzo słodkie ze strony Ojca i zabawne :) płynie przez nich życie jak p...
z tymi wpisami to naprawdę bardzo słodkie ze strony Ojca i zabawne :) płynie przez nich życie jak płynie miłość
- z tymi wpisami to naprawdę bardzo słodkie ze strony Ojca... 2009-05-30 trytka
- prymicje 2009-05-27 Zosia
Obowiązkową lekturą na studiach pedagogicznych jest "O duszy nauczycielstwa" Jana Władysława Dawida. Wielu studentom wydaje się anachroniczna (powstała bądź co bądź w 1912 roku), lecz dla mnie jest to prawdziwa perła. Dawid pisze, iż jądrem powołania nauczycielskiego jest "miłość dusz ludzkich" - duchowa wspólnota z innymi, jedność z wewnętrznym ich życiem, odczuwanie braków innych w sobie samym. "Rozszerzanie własnej jaźni" na innych. Piękne i głębokie słowa, lecz czy aktualne w dzisiejszych realiach akademickich? Ostatnio na konferencji słowa, iż miłość do studentów jest istotą pracy w uniwersytecie spotkały się ze szmerem oznaczającym, jak sądzę, sprzeciw i rozbawienie. Czyż dziś nie jest tak, że im bardziej formalne, zdepersonalizowane relacje z wykładowcą, tym bardziej profesjonalne, rzeczowe, merytoryczne? Tak zarysowane zachowania wielu wykładowców wydają się etapem przejściowym przed edukacją bez nauczyciela, via internet, która wedle niektórych jest kwestią czasu.
... więcej »
