„Abandon”
Małgorzata Wałejko
Czerwiec 2009
Ciao!
W dniach 19 – 26 czerwca w Jamnej odbyło się IV Forum Młodzieży Dominikańskiej. To zlot dominikańskich duszpasterstw szkół średnich z całej Polski, który w tym roku zainaugurował wakacje dla 170 chłopców i dziewcząt, w wieku od 6 klasy podstawówki do klasy maturalnej. Miałam frajdę przyglądać mu się z bliska.
-
2009-06-30
Igor(ek)
@ pi
Kościół skupia się na każdej grupie w miarę wyrażania potrzeby. A to, że większość dorosłych nie wykazuje zaangażowania, jest osobną kwestią. Zresztą mnogość wspólnot "dla dorosłych" przy szczecińskim klasztorze dominikanów (podejrzewam, że jest tak też w innych miejscach) wskazuje, że nie tylko młodzież jest w centrum zainteresowania Kościoła, lecz człowiek w ogóle, gdyż jest on drogą tej Wspólnoty. A co do efektów... Proszę przyjechać chociażby na jedną Eucharystię w ciągu pierwszego tygodnia wakacji do jamneńskiego sanktuarium. Zaangażowanie, piękno liturgii, trwanie w radosnej modlitwie - te czynniki pozwalają zobaczyć efekt działań dominikanów wśród młodzieży. I są to skutki m.in. takich wydarzeń, jak Forum Młodzieży Dominikańskiej, na którym miarą czasu jest dzwon wzywający na modlitwę, spotkania, posiłki, do pracy. Człowiek na Jamnej uczy się, z powodu wypełnienia czasu różnymi zajęciami, modlić tymi chwilami, które spędza na warsztatach, w pracy, a także w wolnych chwilach rozmawiając z nowopoznanymi bądź znanymi już osobami z innych dominikańskich duszpasterstw młodzieży. Często jedyną więzią między ludźmi z tak różnych stron, jak np. Szczecin i Jarosław, jest wiara. I to ona właśnie, chyba jako jedyny czynnik, pozwala na koegzystencję kilku zupełnie się różniących osób w jednym pokoju, przy jednym stole, w rozmowie, w pracy, w modlitwie. Byłem na Forum na Jamnej już trzeci raz (niestety, ostatni) i muszę przyznać, że co roku dostaję tam duchowego kopa na cały rok. Mój czas przez ostatnie dwa lata był liczony tak trochę od Forum do Forum. Tego, co zyskałem w tym miejscu, nie da się zniszczyć. To zostanie. I pragnę, by owocowało po kres moich tutejszych dni.
- :)... 2009-07-25 marcin
- :) 2009-07-03 Grzan :)
- :) 2009-07-03 KOT :)
- Dej kamienia xD 2009-07-03 Agnieszka (ta szforno dziełucha z gór xD)
- Dziękuję ! 2009-07-02 Ania :) ( z Hermanic :) )
- :) 2009-07-01 Kinga
- Chciałam Pani bardzo podziękować za te kilka dni. Wiele... 2009-07-01 Paulina
- tak się składa, że było mi dane być na tegorocznym forum.... 2009-06-30 malutka
- @ pi 2009-06-30 Igor(ek)
- do Pi 2009-06-30 Mati
- Pani Małgorzato 2009-06-30 kore
- Igorek - jak będziesz starszy to zobaczysz, że dorosłym... 2009-06-30 pi
- @ pi 2009-06-30 Igor(ek)
- Z obecnej perspektywy żałuję, że nie mogłem się rozdwoić.... 2009-06-29 Igor(ek)
- De facto... 2009-06-29 Komisarz Sev z Wrocławia
- De facto... 2009-06-29 Komisarz Sev z Wrocławia
- podziękowania 2009-06-29 gac
- :) 2009-06-29 Paweł (że z jarosławia)
- Juz od wielu, wielu lat Kościół skupia się na młodych... 2009-06-29 pi
- @pi 2009-06-29 degda
- Ja bym wolał żeby dominikanie bardziej skupili się na... 2009-06-29 pi
- DEFACTO DAJ KAMIENIA 2009-06-28 rafal
- aaa Wzruszyła mnie ta notka... Śliczne słowa, piękne... 2009-06-28 MałaGosia
- jestem Pani de facto baardzo wdzięczna ii dzięki za notkę... 2009-06-28 carolajn
Ciekawe są ostatnie doniesienia, jakoby korespondencja Papieża Jana Pawła i Wandy Półtawskiej miała opóźnić beatyfikację. Przeczuwam (i już się cieszę), że gdy właściwi badacze przebrną przez żmudną analizę tych listów i zostaną one zaaprobowane (o czym nie wątpię), będziemy świadkami szczęśliwego przełamania stereotypu, iż kapłanom kochać nie przystoi. Nasz Papież, nie pierwszy raz, odsłoni oblicze świętości, która jest szalona i odważna. Zresztą Karol i Wanda pierwszymi odważnymi nie są, wielu już mamy świętych przyjaciół. Nadal jednak na takich łypie się podejrzliwie zza krzaka.
... więcej »„To naprawdę dziwne… Z loda nie wycieka lód, tylko z bluzki wycieka! Jak to możliwe?” Dobiegło z tylnego siedzenia samochodu filozoficznie pytanie Antoniego, gdy spostrzegł strużki lodowej masy kapiące obficie z jego bluzki. Zaalarmowana odwróciłam się i ujrzałam kapiące strumienie – faktycznie, wyciekały z bluzki. Z loda akuratnie nie kapało. Antoś zafrapowany próbował zgłębić zagadkę bluzki samoistnie wydzielającej zmarzlinę. Mąż, równie stoicko, odparł: „Wiesz, u dzieci to się zdarza, że lód wycieka z różnych części odzieży”. Fascynujące dialogi prowadzi się czasem z sześciolatkiem.
... więcej »
