„Abandon”
Małgorzata Wałejko
Ciao!
W dniach 19 – 26 czerwca w Jamnej odbyło się IV Forum Młodzieży Dominikańskiej. To zlot dominikańskich duszpasterstw szkół średnich z całej Polski, który w tym roku zainaugurował wakacje dla 170 chłopców i dziewcząt, w wieku od 6 klasy podstawówki do klasy maturalnej. Miałam frajdę przyglądać mu się z bliska.
-
2009-07-03
KOT :)
:)
De_Facto stwierdzam iż DAJ KAMIENIAAaaaaa!!! :) Pozdrawiam :)
- :)... 2009-07-25 marcin
- :) 2009-07-03 Grzan :)
- :) 2009-07-03 KOT :)
- Dej kamienia xD 2009-07-03 Agnieszka (ta szforno dziełucha z gór xD)
- Dziękuję ! 2009-07-02 Ania :) ( z Hermanic :) )
- :) 2009-07-01 Kinga
- Chciałam Pani bardzo podziękować za te kilka dni. Wiele... 2009-07-01 Paulina
- tak się składa, że było mi dane być na tegorocznym forum.... 2009-06-30 malutka
- @ pi 2009-06-30 Igor(ek)
- do Pi 2009-06-30 Mati
- Pani Małgorzato 2009-06-30 kore
- Igorek - jak będziesz starszy to zobaczysz, że dorosłym... 2009-06-30 pi
- @ pi 2009-06-30 Igor(ek)
- Z obecnej perspektywy żałuję, że nie mogłem się rozdwoić.... 2009-06-29 Igor(ek)
- De facto... 2009-06-29 Komisarz Sev z Wrocławia
- De facto... 2009-06-29 Komisarz Sev z Wrocławia
- podziękowania 2009-06-29 gac
- :) 2009-06-29 Paweł (że z jarosławia)
- Juz od wielu, wielu lat Kościół skupia się na młodych... 2009-06-29 pi
- @pi 2009-06-29 degda
- Ja bym wolał żeby dominikanie bardziej skupili się na... 2009-06-29 pi
- DEFACTO DAJ KAMIENIA 2009-06-28 rafal
- aaa Wzruszyła mnie ta notka... Śliczne słowa, piękne... 2009-06-28 MałaGosia
- jestem Pani de facto baardzo wdzięczna ii dzięki za notkę... 2009-06-28 carolajn
Zasnęła. Okrywam ją kołdrą. Mąż wpatruje się w nią w zamyśleniu. Spojrzałam pytająco. „Wiesz, miałem ostatnio takie przeświadczenie… że ona będzie świętą.” Po chwili dodaje, jakby usprawiedliwiając się: „ale może to tylko moje pragnienie…”
... więcej »Dobrze, że dzieci czasami wyjeżdżają. Zwłaszcza rośli dziewięcioletni młodzieńcy, którzy wstydzą się przytulać do mamy przy kumplach.
... więcej »
Celem zasilenia energią niewyspanej głowy i ożywienia snujących się w niej szarych komórek, udałam się na kawę do uczelnianego bufetu. Patrzyłam, patrzyłam i rodziły się we mnie pytania.
Zastanowiłam się, gdzie dla nas, chrześcijan przebiega granica pomiędzy krzyżem a „moim dobrem”. Na pewno inaczej, niż dla osób, które Ewangelią nie chcą się kierować. Jednak nie tak, by krzyż zagroził naszemu dobru.
