„Abandon”
Małgorzata Wałejko
Świąteczne błogosławienie, czyli krytyka krytyki
Błogosławieństwo – to nie tylko krzyżyk na czole i znak krzyża na koniec Mszy. Błogosławić to nie tylko przekazywać Boży pokój i być posłannikiem Jego miłości. Błogosławić to także odsłaniać dobro przed drugim człowiekiem; jego własne dobro.
-
2009-12-28
Fasola
błogosławieństwo
Pani Małgosiu, o ile nie miałam problemów ze zrozumieniem przesłania tego wpisu, o tyle zupełnie nie rozumiem, dlaczego rozszerza Pani w tym celu stricte biblijny termin „błogosławieństwo”? Pozwolę sobie zacytować krótki fragment ze Słownika Teologii Biblijnej (pod red. Xaviera Leon-Dufour) : „Błogosławieństwo jest darem, który dotyczy samego życia i jego tajemnicy; jest to dar wyrażony słowem i jego tajemnicą. Błogosławieństwo jest w takim samym stopniu słowem co i darem, o tyle sławieniem co i dobrem, gdyż dobro, które ono przynosi to nie jakiś dar określony, gdyż to, czego błogosławieństwo udziela, nie znajduje się w sferze posiadania, lecz w sferze bycia i jest wyrazem nie działania człowieka, ale stwórczej mocy Boga”. Pani Małgosiu, nie widzę powodów, by rozmywać znaczenie terminu „błogosławić” i nadawać mu inne znaczenie - bądź co bądź jest to termin z bogatym „rodowodem” biblijnym. Obawiam się, że rozszerzając to pojęcie w sposób jaki Pani proponuje, banalizujemy „źródłowe” znaczenie błogosławieństwa. Zachęcam Panią do przeczytania hasła „błogosławieństwo” we wspomnianym Słowniku. Pozdrawiam :)
- dziękuję 2009-12-31 cus
- krytyka krytyki 2009-12-30 bea
- Re: krytyka krytyki 2009-12-30 m.u.
- Pani Małgorzato. Po prostu bardzo dziękuję za ten tekst.... 2009-12-30 Magda
- No właśnie, czy nie jest tak, że czasem tych biskupów nie... 2009-12-29 dm
- blogoslawienstwo 2009-12-29 anna
- błogosławieństwo 2009-12-28 Fasola
- Re: błogosławieństwo 2009-12-28 m.walejko
- Re: Re: błogosławieństwo 2009-12-29 Fasola
Jestem pod wrażeniem kazania, które O. Generał wygłosił dzisiaj w Krakowie. Jest do odsłuchania na stronie.
... więcej »Jak przyjemnie było dzisiaj po raz pierwszy wystawić pranie do ogródka. Tym symbolicznym gestem powitałam wiosnę. Cieszyłam się ciepłym wiatrem na policzkach i zapachem powietrza. Malutka wspinając się na paluszki podawała mi spinacze do bielizny, a przecież gdy ostatnio wieszałam pranie na dworze – póżną jesienią – jeszcze na to nie wpadła… Zmądrzała przez zimę, rośnie Skarbina.
... więcej »Dziś historia mrożąca krew w żyłach, a raczej miazgę w zębach.
... więcej »Zasnęła. Okrywam ją kołdrą. Mąż wpatruje się w nią w zamyśleniu. Spojrzałam pytająco. „Wiesz, miałem ostatnio takie przeświadczenie… że ona będzie świętą.” Po chwili dodaje, jakby usprawiedliwiając się: „ale może to tylko moje pragnienie…”
... więcej »
