„Abandon”
Małgorzata Wałejko Styczeń 2010

Jako mama wyobrażam sobie, jak bardzo drżało serce Maryi, gdy rodziła dziecko w brudnej stajni, wśród robactwa i odchodów zwierząt. Myślę, że się tego nie spodziewała – Anioł Jej o tym nie uprzedził. Czy skurcze musiały przyjść akurat wtedy? W miejscu gdzie akurat wszystkie pokoje gościnne były juz zajęte! Czy to jest Boża opieka?... Tak łatwo można było pomyśleć, ze Bóg nad nimi nie czuwał, że nie prowadził, że zostawił. I jak tu dopatrzyć się sensu tych przeciwności? Maryja, która nie zrobiła awantury Mężowi i nie urągała Bogu, musiała wykazać się heroiczną wiarą, ufnie godząc się na te przeciwności.

A Jezus?
Zrezygnował ze wszelkich przywilejów, szukania własnej korzyści, własnej chwały, pozycji, szacunku, sławy, a nawet zwykłych, godnych warunków przyjścia na świat. Krzyż nie wystarczał, ogołocenie siebie – a i dzieło zbawcze – zaczęło się o wiele wcześniej. "Nie skorzystał ze sposobności by na równi być z Bogiem " już w Betlejem.

Bardzo ciekawe jest to, że przez większość czasu na ziemi prowadził zwykłe, ukryte życie, po prostu robiąc meble. Widocznie właśnie takie życie ma wielką wartość!

Św. Paweł pisał: Nie gońcie za wielkością, lecz niech was pociąga to, co pokorne! (Rz 12,16)

Zgodzić się na swoje życie ze wszystkim tym, co w nim co jest nudne, monotonne i mało spektakularne. Jak życie zwykłego robotnika stolarza. Z tym, co się nie powiodło, co jest porażką – zamiast gonić za wielkością i powodzeniem. Z tym, co jest przeciwnością, co różni się od naszych wyobrażeń. Jak żłób służący za kolebkę Bogu.

Myślę, że wielu z nas znana jest ta pokusa melancholii, nostalgii, czy wręcz rozgoryczenia. Dlaczego jestem teraz tu, skoro chcę być tam? Dlaczego robię to, skoro wolę tamto? Czemu mój mąż / moja żona nie jest taki, taka jak chcę? Nie przynosi codziennie kwiatów i nie nosi na rekach? I każdy dzień jest jak poprzedni, pieluchy, zakupy, troski codzienne i zmęczenie… Jak łatwo o skwaszoną minę i nękanie bliskich roszczeniami.

Tymczasem zgodzić się na dane od Boga dzisiaj, to podjąć pogodnie zawsze tylko ten jeden mały krok, jaki Bóg pokazuje: zrobienie obiadu, spacer z dzieckiem, czy spotkanie.
Reszta to strata czasu.

Życie chwilą obecną to jedyny sensowny sposób na życie, by żyć zamiast czekać na to, aż kiedyś zacznę żyć.