„Abandon”
Małgorzata Wałejko
23.01.2012 11:41
« powrót
Oblubienica
Na dzień babci
Siedziała dziś przede mną w ławce. Niewysoka, dość otyła, obok kula. Na niej wspierała się z widocznym trudem gdy wstawała by uczcić należny liturgiczny moment. Stara kobieta.
Stara, nie starsza. Że niegrzecznie? Kiedyś dr Bugajska, która w naszym instytucie zajmuje się naukowo problematyką okresu starości, a społecznie angażuje się w Uniwersytet Trzeciego Wieku, łagodnie skorygowała określenie „starsi”, którego użyłam w tytule referatu. „Dlaczego starsi, a nie starzy? Starsi… od kogo?” Tłumaczyłam taktem. „Mówisz ‘starsi’, gdy wstydzisz się powiedzieć ‘starzy’. Dlaczego określenie ‘starzy’ uważasz za kłopotliwe? Czy sama starość jest powodem do zażenowania?...”
Na znak pokoju stara kobieta siedząca przede mną w kościele odwróciła się i wtedy zobaczyłam jej twarz. Jaka piękna. Jaka piękna! – pomyślałam z zachwytem. Jej uśmiech był tak szczery, pełen niekłamanej, dziecięcej radości. Nawet figlarny. Dłuższą chwilę patrzyła mi w oczy ściskając dłoń. Ile ciepła przekazała mi spojrzeniem. Jej uśmiech wiele mówił. Ktoś, kto tak się uśmiecha, musi być szczęśliwy i dobry. Chciałabym taka być na starość – myślałam.
Glosa do Pieśni nad Pieśniami
Te współczesne dziewczyny,
intelekt w obłoku feromonów,
znają niemal wszystkie sztuczki mężczyzn.
Wymuszona cierpliwość na przystanku.
Szpilki i nawet potulne sandałki
wystukują niespokojny rytm.
Te stare kobiety,
półgłuche, ale lubią śpiewać.
W kościele lepiej nie siadać zbyt blisko.
One czekać umieją.
Tyle niespiesznych godzin na cmentarnych ławkach.
Zatem nieważne, kiedy przyjedzie autobus.
Pusty dom nie tęskni.
Jedne parsknęłyby śmiechem, gdyby im powiedzieć.
Drugie niedowierzanie ukryją, pokiwają głową.
Dla jednych i drugich jest Pieśń nad Pieśniami.
Stara, nie starsza. Że niegrzecznie? Kiedyś dr Bugajska, która w naszym instytucie zajmuje się naukowo problematyką okresu starości, a społecznie angażuje się w Uniwersytet Trzeciego Wieku, łagodnie skorygowała określenie „starsi”, którego użyłam w tytule referatu. „Dlaczego starsi, a nie starzy? Starsi… od kogo?” Tłumaczyłam taktem. „Mówisz ‘starsi’, gdy wstydzisz się powiedzieć ‘starzy’. Dlaczego określenie ‘starzy’ uważasz za kłopotliwe? Czy sama starość jest powodem do zażenowania?...”
Na znak pokoju stara kobieta siedząca przede mną w kościele odwróciła się i wtedy zobaczyłam jej twarz. Jaka piękna. Jaka piękna! – pomyślałam z zachwytem. Jej uśmiech był tak szczery, pełen niekłamanej, dziecięcej radości. Nawet figlarny. Dłuższą chwilę patrzyła mi w oczy ściskając dłoń. Ile ciepła przekazała mi spojrzeniem. Jej uśmiech wiele mówił. Ktoś, kto tak się uśmiecha, musi być szczęśliwy i dobry. Chciałabym taka być na starość – myślałam.
Glosa do Pieśni nad Pieśniami
Jesteśmy większe niż cały wszechświat (list św. Teresy z Lisieux, do Celiny)
Te współczesne dziewczyny,
intelekt w obłoku feromonów,
znają niemal wszystkie sztuczki mężczyzn.
Wymuszona cierpliwość na przystanku.
Szpilki i nawet potulne sandałki
wystukują niespokojny rytm.
Te stare kobiety,
półgłuche, ale lubią śpiewać.
W kościele lepiej nie siadać zbyt blisko.
One czekać umieją.
Tyle niespiesznych godzin na cmentarnych ławkach.
Zatem nieważne, kiedy przyjedzie autobus.
Pusty dom nie tęskni.
Jedne parsknęłyby śmiechem, gdyby im powiedzieć.
Drugie niedowierzanie ukryją, pokiwają głową.
Dla jednych i drugich jest Pieśń nad Pieśniami.
(Alicja Mazan-Mazurkiewicz)
« powrót
3 komentarze
-
2012-01-25
Kasia Sz.
decyzja
Chciałam coś sprecyzować. Oczywiście małżeństwo jest decyzją. Po raz pierwszy jest decyzją, że... » -
2012-01-23
DR
musiałyśmy chyba siedzieć obok tej samej kobiety. Mnie też ujęła niesamowitym ciepłem jakie z niej e...
musiałyśmy chyba siedzieć obok tej samej kobiety. Mnie też ujęła niesamowitym ciepłem jakie z... » -
2012-01-23
Kasia Sz.
Credo Rogalskiej
Kiedyś Pani pisała, że ludzie starsi nie powinni żyć w gettach. To znaczy, że nie muszą... »
15.04.2012 22:37 | Przejść na stronę jednomyślności
Jestem pod wrażeniem kazania, które O. Generał wygłosił dzisiaj w Krakowie. Jest do odsłuchania na stronie.
... więcej »
07.04.2012 14:01 | O Antosiowej Tajemnicy i Drodze Krzyżowej
Zanurzyliśmy się już w najświętsze Tajemnice. Liturgia Triduum trwa; integralność i trwanie trzech jej części nasuwa mi obraz Królestwa jako ziarna, które czy śpimy, czy czuwamy i tak rośnie. Czy sprzątam w te Dni, czy zajmuję się dziećmi, czy malujemy pisanki, czy szykuję pieczeń rzymską, ta liturgia trwa. I serce o tym wie. Mam wrażenie, że u szczytu liturgii codzienność szczególnie splata się z sacrum. Wieczorne liturgie i nocne czuwania w Ciemnicy i Grobie rozlewają się na mój świecki czas pomiędzy. „Wieczność pośrodku czasu”.
... więcej »
18.03.2012 08:33 | O praniu i Dobrej Nowinie
Jak przyjemnie było dzisiaj po raz pierwszy wystawić pranie do ogródka. Tym symbolicznym gestem powitałam wiosnę. Cieszyłam się ciepłym wiatrem na policzkach i zapachem powietrza. Malutka wspinając się na paluszki podawała mi spinacze do bielizny, a przecież gdy ostatnio wieszałam pranie na dworze – póżną jesienią – jeszcze na to nie wpadła… Zmądrzała przez zimę, rośnie Skarbina.
... więcej »
25.02.2012 07:59 | O ekstra ekstrakcji i mocy dziecięcej modlitwy
Dziś historia mrożąca krew w żyłach, a raczej miazgę w zębach.
... więcej »
05.02.2012 23:00 | Może tylko pragnienie
Zasnęła. Okrywam ją kołdrą. Mąż wpatruje się w nią w zamyśleniu. Spojrzałam pytająco. „Wiesz, miałem ostatnio takie przeświadczenie… że ona będzie świętą.” Po chwili dodaje, jakby usprawiedliwiając się: „ale może to tylko moje pragnienie…”
... więcej »
