Betoniarka
Mateusz Przanowski OP
22.12.2009 12:14
Reinterpretowanie św. Mikołaja
Kiedy bardzo młody katolik pierwszy raz spotyka się z problemem „wiara i rozum”, a w szerszym sensie „Biblia a nauka?” Kiedy katolik po raz pierwszy czuje ten nieprzyjemny dreszczyk niepokoju, że może Kościół coś kręci? Zdaje mi się, że wtedy, gdy spod sukmany św. Mikołaja wyzierają buty wujka albo sąsiada.
-
2009-12-22
Pawel Krupa OP
U mnie było inaczej
Otóż mój Tata, wymyślił inny sposób, aby jego dzieci nie musiały być narażone bolesne odkrycie sztucznej brody św. Mikołaja. Każdego roku, przy ubieraniu choinki przypominał mojej siostrze i mnie, że Mikołaj jest bardzo płochliwy i nieśmiały wobec dzieci, dlatego nie mogą go one zobaczyć. Gdyby tylko poczuł na sobie wzrok dziecka, to czmychnąłby w oka mgnieniu i nici z prezentów! Kiedy więc pierwsza gwiazdka błyskała na niebie, wraz z Małgosią szukaliśmy najbardziej oddalonego od choinki pokoju, a w nim najciemniejszego kąta za zasłoną, gdzie - ukryci jeszcze dla pewności pod kocami - chowaliśmy się drżąc z emocji. Po długiej chwili dzwonił dzwonek i Tata otwierał drzwi, głośno witał dostojnego gościa i zapewniał, że dzieci z pewnością nie będą chciały mu przeszkadzać w jego pracy. Głosu Świętego nie słyszeliśmy, docierały do nas jedynie odpowiedzi Taty. - Tak, tak, jest tu dwoje dzieci: Małgosia i Pawełek ... Czy byli grzeczni? (zapierało nam dech w piersiach) ... No nie zawsze, bo na przykład Pawełek ... a i Małgosia też ... (tu następowało krótkie streszczenie naszych ostatnich przestępstw, a my ściskając się za ręce, truchleliśmy na myśl, że takim niegrzecznym brzdącom Mikołaj na pewno prezentu nie da) ... Ale wiesz, święty Mikołaju, - kontynuował Tata - to są bardzo dobre dzieci, umieją przeprosić, starają się zawsze poprawiać i my tu je bardzo kochamy, dlatego możesz śmiało zostawić to, co dla nich przyniosłeś. Po czym następowało wylewne pożegnanie, zaproszenie na następny rok, trzaśnięcie drzwiami i nareszcie nad naszymi głowami słyszeliśmy szept: "Poszedł, możecie wyjść". Początkowo onieśmieleni, po chwili pędziliśmy galopem w kierunku kolorowych paczuszek. Tak oto, dzięki mojemu Tacie, nauczyłem się dwóch bardzo ważnych rzeczy: że święci z nieba (a także sam Pan Bóg), chociaż niewidzialni, to mogą całkiem widzialnie działać, oraz, że w Ojcu mogą jednocześnie istnieć przygana i miłość, wymówka wobec winowajcy i jego obrona. Przydało mi się to później bardzo :) Wesołych Świąt !!!
- Na tropie Mikołaja 2009-12-24 Mati
- U mnie było inaczej 2009-12-22 Pawel Krupa OP
- Re: U mnie było inaczej 2009-12-22 hanan
- Re: U mnie było inaczej 2009-12-23 Fasola
- Re: U mnie było inaczej 2009-12-23 t.
19.02.2012 15:38 | Ostatni tom świata
Kilka dni temu przechodziłem koło sklepu muzycznego „Kurant”, który znajduje się na rynku w Krakowie. Spojrzałem na sklepową wystawę i już nie mogłem oderwać wzroku od tego, co zobaczyłem. „To nie może być prawda” - pomyślałem.
... więcej »
10.12.2011 21:15 | Witalij Kliczko na Adwent
Jeżeli ktoś szuka Adwentu, to mam dla niego złą wiadomość. Wyprowadził się. Przynajmniej z Krakowa. Od około dwóch tygodni trwa Boże Narodzenie. Na rynku w Krakowie dzieci śpiewają kolędy, „Mikołajkowie” rozdają prezenty, w witrynach sklepów ustrojone choinki. „Magia świąt”.
... więcej »
27.11.2011 14:52 | Ekspert to ma klawe życie
Gdyby istniał jakiś świat możliwy, w którym mógłbym zostać kimś innym niż jestem, to chciałbym zostać ekspertem w mediach, najlepiej w telewizji. Ekspert „to ma klawe życie, oraz wyżywienie klawe”, trawestując klasyka. A jeżeli byłoby mi jeszcze dane wybrać sobie ekspercką dziedzinę, to chciałbym zostać psychologiem, socjologiem albo politologiem, a najlepiej wszystkimi naraz. Zbyt śmiały plan? Nie sądzę.
... więcej »
08.11.2011 11:01 | W obronie "Tygodnika Powszechnego"
Nie mogę dłużej milcząco przyglądać się, jak poniża się w naszym kraju tak zasłużone pismo, jakim jest „Tygodnik Powszechny”. I kto za tym stoi? Bynajmniej nie konserwa i beton katolicki, ale ci, którzy przez ostatnie lata Tygodnik wspierali i promowali.
... więcej »
