Betoniarka
Mateusz Przanowski OP

Miałem się za cwaniaka, bo pozbyłem się lęku przed tym, co media z lubością nazywają „spiskową teorią dziejów”. Zauważyliście, jaką potężną bronią w ręku wszystkich inżynierów dusz jest zarzut o hołdowanie „spisowej teorii dziejów”? Zaczynasz mówić: „Mam dość tej manipulacji”, a oni ci na to: „Jakiej manipulacji? Toż to czysta spiskowa teoria dziejów. Oszołom jakiś?”. I człowiek czuje się wtedy, jak czytelnik powielaczowych wydawnictw sprzedawanych na rozkładanych łóżkach. Nie bojąc się już tego rodzaju zarzutów, bez oporów śledziłem oszustwa stosowane przez media. I miałem się za cwaniaka – do czasu. Kiedy zaczęto pokazywać różne liryczne i ciepłe materiały o Lechu Kaczyńskim pomyślałem sobie, że jednak dałem się nabrać. Okazało się, że Lech Kaczyński potrafił się śmiać, że był dowcipny, że umiał przemawiać, że miał wizję Polski, z którą można się nie zgadzać, ale że była to poważna propozycja. Media zrobiły z Niego postać karykaturalną, wcielenie wszystkich naszych kompleksów i wad narodowych. Myślę, że w czasie pogrzebu nastąpiło jakieś odsłonięcie tego wieloletniego i nachalnego robienia nam wody z mózgu. Niesłychanie pocieszające jest to, że Polacy to dostrzegli. (http://www.dziennik.pl/wydarzenia/article593684/Polacy_Niesprawiedliwe_ataki_na_prezydenta.html).
Odnoszę wrażenie, że staniemy się dzięki tej całej sytuacji sprytniejsi. Nie będzie nas już tak łatwo omamić.