Rh+
Tomasz Gałuszka OP Październik 2010

Po ponad tysiącu lat dawny kult Marii Magdaleny w tym miejscu został odnowiony. Stało się to oczywiście za sprawą braci kaznodziejów, którzy nie tylko darzyli ciepłymi uczuciami „Apostołkę Apostołów” i „Kaznodziejkę Kaznodziejów”, ale też jednogłośnie wybrali ją, jeszcze za życia św. Dominika, na oficjalną patronkę zakonu. Maria Magdalena nie pozostała obojętna na takie amory i już w XIII w. postarała się, by mieć braci u siebie, czyli w St. Maximin. W 1298 r. dominikanie stali się głównymi kustoszami jej relikwii, a ponadto w tym samym czasie przejęli również jaskinię Marii Magdaleny w Sainte Beaume.

Sama jaskinia, położona wysoko nad ziemią, posiadała niewielki taras widokowy oraz bieżącą wodę z wytryskującego tam źródełka. Ale życia dominikańskiego prowadzić się tam nie dało. Dlatego też bracia zagospodarowali wspomniany taras i wybudowali na nim, przyklejony do zbocza, malutki, trzykondygnacyjny klasztor. W XIX w. przeszedł on gruntowny remont, został rozbudowany i obecnie mieszka w nim czterech braci.

Każdego dnia wieczorem bracia z Sainte Beaume wychodzą przed grotę Marii Magdaleny, zwracają się w kierunku zachodnim (widok stamtąd i otaczające to miejsce krajobrazy są nie do opisania) i przy zachodzącym słońcu, zawieszeni jakby miedzy niebem a ziemią, śpiewają nieszpory. Później wracają do najbardziej klimatycznego refektarza, jaki dotychczas widziałem, jedzą kolację i rozmawiają, aż nastanie głęboka prowansalska noc.

Na koniec dopowiem jeszcze, że w jaskini Marii Magdaleny znajduje się szklany relikwiarz z puklem rudych włosów, należących – jak podaje tradycja – do naszej zakonnej madame. Niedawno przeprowadzono analizę tych włosów w celu ustalenia „daty noszenia”. Okazało sie, że pochodzą one z... I wieku.

+ 13 października 1503 zmarła świecka dominikanka bł. Maria Magdalena Panatieri, znana nie tylko ze swojego pełnego umartwień życia, ale i daru proroctwa oraz bilokacji (widywana była przede wszystkim w Jerozolimie).