Psim swędem
Wojciech Jędrzejewski OP
StyczeĚ 2010
Utkwić w Nim wzrok
-
2010-01-28
ufająca
najpiękniejszy spośród synów ludzkich
Kiedy nie potrafię patrzeć Mu w oczy i prawdziwie tęsknić,kiedy nic nie czuję ,chcę wierzyć że to On we mnie się wpatruje,że kocha mnie wciąż pomimo mojej słabości,że jest przy mnie mimo wszystko.Ostatnio czytam sobie wiersz R.Brandstaettera Ostatnia wieczerza...co za miłość nikt tak nie kocha."Podczas tej nocy,Bez której nie moglibyśmy istnieć,Gdyż powstała z niej miara ludzkiego sumienia,Apostołowie byli jak pasterze Ognistych łąk.To była rzeczywistość pełniejsza Od tej,którą ludzie zwykli upatrywać W swoim życiu,w uprawie swojego ogrodu,W żegludze i muzyce,w ukochaniu kobiety I gromadzeniu majątku.A chociaż jeszcze nie wiedzieli,Że wiedza o niebiosach jest wiedzą o cierpieniu,Już przeczuwali,że lada chwila nastąpi Przeistoczenie wszystkich wartości.Bali się tej chwili.Zwróceni ku Jego twarzy Jak ku otwartej dolinie,Na której dnie płynie rzeka proroków,Drżeli z niepokoju.A tymczasem Młodzieniec ukląkł I począł umywać im nogi....itd."Dzięki ojcze za jak zwykle piękne tekściki,bo zawsze mi za krótkie.Pozdrawiam.
- tak często odwracam od Niego wzrok,bo jest mi np... 2010-02-17 agata rozmównica
- patrzeć 2010-01-29 mira
- najpiękniejszy spośród synów ludzkich 2010-01-28 ufająca
- W Jego oczach... 2010-01-25 Anna
- Re: W Jego oczach...------> Anna 2010-01-26 Rybka
- Re: Re: W Jego oczach...------> Rybka 2010-01-26 Anna
- Boskie Oblicze 2010-01-25 Renifer
- Hm...PRAWDA 2010-01-24 Rybka
- "Anioły będą nad nami fruwały, gdy mnie wpuścisz przez... 2010-01-24 AZ
„Obleczcie się w serdeczne miłosierdzie”. Miłosierdzie rodzi na nowo. Czyż nie ono właśnie pozwala żyć duchem rodzinności? A także odzyskać życiodajne więzi rodzinne tam, gdzie zostały one naderwane przez słabość, lub zło.
... więcej »Wiara jako otwartość na znaki, które daje Pan. Nie tyle ich żądanie, ciągłe poszukiwanie, co gotowość, by je przyjąć i odczytać przesłanie.
... więcej »Rodzi się z doświadczania uzdrawiającej łaski Chrystusa: gdy ustąpuje duchowa ślepota na Boże piękno, kiedy puszcza paraliż lęku, poczucia winy, zniewoleń, gdy coraz głębiej sięga rozumienie słyszanego słowa, kiedy znika trąd poczucia własnej bezwartościowości. Gdy duchowe ubóstwo słyszy Dobrą Nowinę. Takiej radości pragnie dla nas Pan.
"Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pana stanie mocno na wierzchu gór i wystrzeli ponad pagórki. I powiedzą: wstąpmy na Górę Pana, do Świątyni Boga Jakuba" Iz 2, 1-5.
Tęsknota, by odkrywszy wzniosłą potęgę prawdy i miłosci Bożej móc znaleźć się wewnątrz tej Tajemnicy. Panie - dosięga mnie przeczucie ogromu Twojej łaski. Pozwól, bym nie tylko podziwiał ją z zewnątrz, ale bym stał się pokorną jej częścią.
