Psim swędem
Wojciech Jędrzejewski OP

W Twoim sercu trwa nieustanne działanie Największej Miłości, która Cię odnalazła. I zaledwie blade przebłyski Światła, którego źródłem jest Baranek, stają się uchwytne poza progiem tej wewnętrznej świątyni.

Cuda, których On dokonuje w ciszy i ukryciu, poza zasłoną – to nieskończenie więcej, niż prosimy czy rozumiemy. Ziarno Królestwo kiełkuje i rośnie – sam nie wiesz jak, czy śpisz, czy czuwasz, we dnie i w nocy. W ukryciu nabierasz kształtów, utkany we wnętrzu ziemi.

Gdy śmierć zerwie zasłonę poznasz tak, jak zostałeś poznany. Póki co widzisz niejasno, jakby w zwierciadle.

Już teraz jednak zechciej, by zgasły światła, które na zewnątrz rozpraszają Twoje spojrzenie. Gdy pozbawisz blasku, to co jest tylko cieniem, poczujesz i ujrzysz w szczelinie skały cud, który się nieustannie dokonuje w najtajniejszej świątyni. Szukałem Cię na zewnątrz, gdy Ty byłeś w moim wnętrzu.

Najgorętszy żar, którego szukasz by rozgrzać swe serce jest właśnie w Tobie: Święty Ogień Odwiecznej Miłości. On trawi Twoje wnętrze, oczyszczając je jak złoto w tyglu. Nie niszczy, lecz ratuje, nie potępia, lecz zbawia. Daje życie w obfitości i pokój, który przewyższa wszelki umysł.

Ukryty kochanku Boga! Twój Oblubieniec raduje się Tobą i opromienia swoją miłością. Rozkwitasz sobie samemu nieznany pod Jego czułym dotykiem, gdy ze wszystkich stron Cię ogarnia i kładzie na Tobie swą rękę.

Obyś poczuł jak wzbiera w Tobie życie od korzeni, które w ciszy i ukryciu tej ziemi trwają w pocałunku ze Strumieniem.

Zanurz się głębiej – tam, gdzie nie zrani Cię pustka złudzeń. Gdzie dojrzewasz do pełni w Niegasnącym Słońcu. Odkrywaj kim się stajesz w objęciach Boga, a nie zwiodą Cię pozory. Skarb, którego szukasz, lśni na dnie Oceanu, który Cię otulił. Tam niech właśnie mieszka Twoje serce, abyś mógł wydać owoc łaski i prawdy.