Psim swędem
Wojciech Jędrzejewski OP
10.05.2009 16:44
« powrót
Udomowiona radość
Greckie słowo (oikodomeo) które tłumacze Biblii Tysiąclecia oddali poprzez: „rozwijał się”, oznacza przede wszystkim rozbudowę, rośnięcie domu. Ci, którzy w nim żyją są napełnieni pokojem i radością.
Obraz pierwotnego Kościoła z dziś czytanego fragmentu Dziejów Apostolskich (Dz 9,26-31) to obraz domu, który się rozbudowuje. Greckie słowo (oikodomeo) które tłumacze Biblii Tysiąclecia oddali poprzez: „rozwijał się”, oznacza przede wszystkim rozbudowę, rośnięcie domu. Ci, którzy w nim żyją są napełnieni pokojem i radością. Rozbudowa raczej wyklucza poczucie komfortu, wie to każdy kto żył w remontowanym choćby tylko mieszkaniu. Oczywiście ta niewygoda jest nagradzana radością, że poszerza się nam życiowa przestrzeń. Dzieci, które się urodzą będą mogły czuć się tu lepiej.
Radość i pokój chrześcijan to nie jest więc ten rodzaj zadowolenie o których pisał w Twierdzy Exupery: Bogactwo sytych, osiadłych plemion tyle dla mnie znaczy co zadowolenie bydła stojącego w oborze.
I jeszcze raz klasyk: Pusty stał się człowiek, gdyż wydało mu się, że już otrzymał i zatrzymał się w drodze, żeby się cieszyć zapasem nagromadzonego dobra (Exupery, Twierdza).
Jak nam się jawi Kościół w Polsce? Czy wspólnoty rozbudowują się, czy też to raczej same kościelne budynki rosną wciąż na naszych oczach? Czy w moim Kościele odnajduję pokój i radość?
Źródłem chrześcijańskiej radości jest doświadczenie włączenia w relację Ojca i Syna. Czyni to Duch wzajemnego otwarcia na siebie i miłości: Wytrwajcie w miłości mojej! Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości. To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna.
Radość i pokój chrześcijan to nie jest więc ten rodzaj zadowolenie o których pisał w Twierdzy Exupery: Bogactwo sytych, osiadłych plemion tyle dla mnie znaczy co zadowolenie bydła stojącego w oborze.
I jeszcze raz klasyk: Pusty stał się człowiek, gdyż wydało mu się, że już otrzymał i zatrzymał się w drodze, żeby się cieszyć zapasem nagromadzonego dobra (Exupery, Twierdza).
Jak nam się jawi Kościół w Polsce? Czy wspólnoty rozbudowują się, czy też to raczej same kościelne budynki rosną wciąż na naszych oczach? Czy w moim Kościele odnajduję pokój i radość?
Źródłem chrześcijańskiej radości jest doświadczenie włączenia w relację Ojca i Syna. Czyni to Duch wzajemnego otwarcia na siebie i miłości: Wytrwajcie w miłości mojej! Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości. To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna.
« powrót
19.05.2012 21:00 | Dużo więcej
Obietnica Ojca, której spełnienie dokonuje się po Zmartwychwstaniu Pana, to dużo więcej nic spodziewali się uczniowie. Znacznie więcej niż powrót do chwalebnej przeszłości- "przywrócenie królestwa Izraela" (cóż to może oznaczać dla nas dziś?). Została nam dana obietnica całkiem nowego poznania Jezusa, poprzez dar Ducha. Dużo głębszego poznania - i tak zachwycającego, że nie będziemy się w stanie oprzeć, aby nie być świadkami.
12.05.2012 22:06 | Co mówił Piotr?
Niekiedy któreś z czytań w Lekcjonarzu, jest zlepkiem powyrywanych z kontekstu fragmentów większej całości tekstu. Stąd owe skomplikowane oznaczenia jak np dziś: Dz 10,25-26.34-35.44-48. Z kompilacji tego tekstu wynika, że Duch Święty zstąpił wówczas, gdy Piotr mówił następujące słowa: "Przekonuję się, że Bóg naprawdę nie ma względu na osoby. Ale w każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie". Gdy jednak zajrzymy do całości opowiadanej w Dziejach Apostolskich historii, czytamy, że Duch zstąpił podczas słów: "Wszyscy prorocy świadczą o tym, że każdy, kto w Niego wierzy, przez Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów".
Otóż głoszony kerygmat, nie zaś oświecenie Piotra - staje się "przestrzenią" zstąpienia Ducha. Jest różnica?
06.05.2012 00:15 | Bolesne doświadczenie
"Bali się go, nie wierząc, że jest uczniem". Co musiał wtedy czuć Paweł? I jak bardzo łaska Pana pozwoliła mu wytrwać, bez poddania się pokusie zniechęcenia ludzkim wymiarem Kościoła!
29.04.2012 00:31 | Mówić w Duchu
Panie - daj słowo, obraz, przypowieść, która sprawi, że Twoja Prawda przemówi z siłą zdolną skruszyć opór powstrzymujący wiarę.
... więcej »
21.04.2012 21:09 | Pozostańcie w mieście
Dar pokoju,który przekazuje swoim uczniom Zmartwychwstały Pan, objawia się w trojaki sposób.
1. Zrozumienie sensu przeszłych zdarzeń: "Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma, i rzekł do nich: Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie".
2. Zdolność do trwania, zamiast chaotycznej "bieganiny": "Pozostańcie w mieście" (w Jerozolimie - mieście pokoju)
3. Łaska ufności: "Oczekujcie na Obietnice Ojca" - dar Ducha.
