Psim swędem
Wojciech Jędrzejewski OP

„Kobieto, proszę cię, bądź ze mną w noc i w dzień.
Bądź, kiedy śnieg i kiedy deszcz - bądź ze mną też.
Kobieto, proszę cię, bądź ze mną w noc i w dzień.
Bądź, kiedy śmiech i kiedy łzy - zaufaj mi.
Świat się nam przygląda i nie życzy źle.
A jeśli jest inaczej to świat mam cały gdzieś.
Bóg nam nie daruje, Bóg dokopie nam,
gdy ktoś z nas zepsuje to, co dał nam sam.
Kobieto, proszę cię, bądź ze mną w noc i w dzień.
Przysięgam ci, że nie ma nic, co może mieć większy sens”

Ten utwór Voo Voo jest całkiem niezłym komentarzem do dzisiejszych słów św Pawła: Bądźcie sobie nawzajem poddani w bojaźni Chrystusowej( Ef 5,21).

Kiedy uświadomię sobie jak bardzo zostałem obdarowany miłością oddana dla mnie – może to zrodzić głęboką wdzięczność. Gdy dociera do mnie, że nie umiem obejść się z tak wielkim darem – może ogarnąć mnie pokorna świadomość jak bardzo potrzebuje pomocy Boga. Na cóż ta pomoc? Aby nie zepsuć tego co przede mną się otwiera.
Mój przyjaciel opowiadał jak w dniu ślubu powiedział swemu koledze mającemu za sobą bujną przeszłość: „ Nie spieprz tego..”.

Dojrzała miłość opiera się na świadomości jak bardzo zostałem obdarowany. To również pokorna świadomość, że moje słabości mogą zniszczyć i podeptać otrzymany dar.

Wszystko to, co w Kościele piękne, wyrasta na glebie, która nazywa się: oddanie Boga, przyjęte we wzajemności przez człowieka. Wszystko zaś to, co brzydkie w Kościele wyrasta jak chwasty z ziemi chwiejności, arogancji, braku świadomości jak bardzo zostałem obdarowany.