Psim swędem
Wojciech Jędrzejewski OP Grudzień 2008

Znajdziemy w Starym Testamencie niemało fragmentów informujących nas o Boskim poleceniu rzezi na odstępcach od wiary w Boga Jedynego. Dla przykładu:
Jeśli usłyszysz w jednym z miast, które Pan, Bóg twój, daje ci na mieszkanie, że wyszli spośród ciebie ludzie przewrotni i uwodzą mieszkańców swego miasta mówiąc: «Chodźmy, służmy obcym bogom!», których nie znacie - przeprowadzisz dochodzenia, zbadasz, spytasz, czy to prawda. Jeśli okaże się prawdą, że taką obrzydliwość popełniono pośród ciebie, mieszkańców tego miasta wybijesz ostrzem miecza, a samo miasto razem ze zwierzętami obłożysz klątwą. Cały swój łup zgromadzisz na środku placu i spalisz ogniem - miasto i cały łup jako ofiarę ku czci Pana, Boga twego. Zostanie ono wiecznym zwaliskiem, już go nie odbudujesz. Nie przylgnie do twojej ręki nic z rzeczy poddanych klątwie, aby Pan zaniechał zapalczywości swego gniewu, a okazał litość i miłosierdzie, rozmnażając cię, jak przysiągł twym przodkom, jeśli będziesz słuchał głosu Pana, Boga swego, strzegąc poleceń, które ja ci dzisiaj nakazuję wykonywać, czyniąc to, co słuszne jest w oczach Pana, Boga twego (Pwt 13, 13-19)

Nie za każdym razem trzeba wyciągać wnioski z czytania Słowa Bożego. Sam fakt słuchania jest otwarciem się na relację. Rozmowa z kimś bliskim nie zawsze jest przecież szukaniem rozwiązania problemu; najczęściej oznacza wspólnie spędzony czas.

Z Psalmu we wczorajszej Liturgii Eucharystii:
„Śpiewajcie Panu pieśń nową,
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica
i święte ramię Jego” Ps 98