Psim swędem
Wojciech Jędrzejewski OP
06.03.2010 22:46
Żarliwa troska
On pragnie wciągnąć nas w swoją troskę: o nas samych, o tych, którzy zaufali naszej miłości o relację z Nim.
-
2010-03-09
PIOTR
Ocena:
Troska o mnie?
Słowo Boże jest jak studnia bez dna - nigdy się nie wyczerpuje Jego zawartość. Nigdy tak nie czytałem tego fragmentu Pisma Św. Przeżywam to w Tulcach na Ojca rekolekcjach i muszę powiedzieć, że bardzo dotyka mnie stwierdzenie, że Pan o mnie się troszczy w sposób czuły i łagodny. Nawet się trochę lękam tego słowa, które mówi, że żyję poniżej swoich możliwości. Chyba tak jest, tylko strach ma na razie większą siłę we mnie, niż ...? Kłóci się we mnie pragnienie bezpieczeństwa ze strony Pana z jednej strony, a obawa przed życiem strawionym na marności z drugiej strony. Pragnę ognia Pana, a boję się podejść. To jest straszne. Dziękuję Ojcze Wojciechu za niesamowite światło.
- Troska o mnie? 2010-03-09 PIOTR
- gdzie mój żar ? 2010-03-07 mira
- Oddaję siebie i swą rodzinę kazdego dnia w jego ręce-... 2010-03-07 agata rozmównica
- Ż a r 2010-03-07 pseudonim
19.05.2012 21:00 | Dużo więcej
Obietnica Ojca, której spełnienie dokonuje się po Zmartwychwstaniu Pana, to dużo więcej nic spodziewali się uczniowie. Znacznie więcej niż powrót do chwalebnej przeszłości- "przywrócenie królestwa Izraela" (cóż to może oznaczać dla nas dziś?). Została nam dana obietnica całkiem nowego poznania Jezusa, poprzez dar Ducha. Dużo głębszego poznania - i tak zachwycającego, że nie będziemy się w stanie oprzeć, aby nie być świadkami.
12.05.2012 22:06 | Co mówił Piotr?
Niekiedy któreś z czytań w Lekcjonarzu, jest zlepkiem powyrywanych z kontekstu fragmentów większej całości tekstu. Stąd owe skomplikowane oznaczenia jak np dziś: Dz 10,25-26.34-35.44-48. Z kompilacji tego tekstu wynika, że Duch Święty zstąpił wówczas, gdy Piotr mówił następujące słowa: "Przekonuję się, że Bóg naprawdę nie ma względu na osoby. Ale w każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie". Gdy jednak zajrzymy do całości opowiadanej w Dziejach Apostolskich historii, czytamy, że Duch zstąpił podczas słów: "Wszyscy prorocy świadczą o tym, że każdy, kto w Niego wierzy, przez Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów".
Otóż głoszony kerygmat, nie zaś oświecenie Piotra - staje się "przestrzenią" zstąpienia Ducha. Jest różnica?
06.05.2012 00:15 | Bolesne doświadczenie
"Bali się go, nie wierząc, że jest uczniem". Co musiał wtedy czuć Paweł? I jak bardzo łaska Pana pozwoliła mu wytrwać, bez poddania się pokusie zniechęcenia ludzkim wymiarem Kościoła!
29.04.2012 00:31 | Mówić w Duchu
Panie - daj słowo, obraz, przypowieść, która sprawi, że Twoja Prawda przemówi z siłą zdolną skruszyć opór powstrzymujący wiarę.
... więcej »
21.04.2012 21:09 | Pozostańcie w mieście
Dar pokoju,który przekazuje swoim uczniom Zmartwychwstały Pan, objawia się w trojaki sposób.
1. Zrozumienie sensu przeszłych zdarzeń: "Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma, i rzekł do nich: Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie".
2. Zdolność do trwania, zamiast chaotycznej "bieganiny": "Pozostańcie w mieście" (w Jerozolimie - mieście pokoju)
3. Łaska ufności: "Oczekujcie na Obietnice Ojca" - dar Ducha.
