Psim swędem
Wojciech Jędrzejewski OP Styczeń 2010

Użyte w tym fragmencie Ewangelii greckie słowo atenidzo, można przetłumaczyć jako: „przypiąć się wzrokiem”, bardzo się wpatrywać. Jakaś niezwykła intensywność, oczarowanie połączone z nadzieją na ujrzenie w tych oczach nowego światła. Na tyle wyrazistego, że wskaże drogę, że otworzy nową perspektywę. Zaaferowanie, fascynacja Jezusem. Jak ja na Niego patrzę?

„Boże, mój Boże, szukam Ciebie i pragnie Ciebie moja dusza. Ciało moje tęskni za Tobą, jak zeschła ziemia łaknąca wody. Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni, by ujrzeć Twą potęgę i chwałę.
Twoja łaska jest cenniejsza od życia, więc sławić Cię będą moje wargi. Będę Cię wielbił przez całe me życie i wzniosę ręce w imię Twoje. Moja dusza syci się obficie, a usta Cię wielbią radosnymi wargami.
Gdy myślę o Tobie na moim posłaniu i o Tobie rozważam w czasie moich czuwań. Bo stałeś się dla mnie pomocą i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie, do Ciebie lgnie moja dusza, prawica Twoja mnie wspiera”.