Polecamy

Wyzwanie niemałe, bo nagle na tatę spada lawina nowych obowiązków: konfrontacja z kobiecym światem, prowadzenie domu, gotowanie, wywiadówki, bunt nastolatek, humory i hormony, pierwsze miłości córek i ich życiowe wybory… Do tego dochodzi podszyte flirtem współczucie koleżanek z pracy, co w okresie męskiego kryzysu wieku średniego nastręcza sporo pytań, pokus i trudności. Całe to zawirowanie i chaos potęguje jeszcze tęsknota za żoną i… oczywiście poczucie winy. Jak sobie z tym wszystkim poradzi samotny ojciec?

Jest to powieść nietypowa także z innego powodu. Jej autorem jest ksiądz, zakonnik, prowincjał dominikanów. Czy może być co dobrego spod takiej ręki? Co ksiądz i zakonnik może wiedzieć o życiu małżeńskim i rodzinnym? To pytanie jest oczywiście zrozumiałe. A jednak, po lekturze, te wątpliwości wydają się być „na wyrost”. Książka jest realistyczna (uwzględniając, rzecz jasna, oczywiste prawa gatunku, jakimi są fikcja literacka, kondensacja itd.), bardzo współczesna i odpowiadająca polskiej rzeczywistości. Jak przyznaje sam autor, książka zrodziła się z opowieści i tęsknot dzieci, młodzieży i dorosłych, których spotkał na swojej drodze. Jako duszpasterz młodzieży – pisze o. Popławski – wysłuchałem setek zabawnych i mniej zabawnych historii rodzinnych. To one stały się inspiracją ale też jakimś przynagleniem do napisania tej opowieści.
Rok taty to książka napisana mądrze, a zarazem lekko i z humorem. Bardzo godna polecenia!

Krzysztof Popławski, Rok taty, W drodze Poznań 2009, www.wdrodze.pl