Artykuły opisane tagiem: "Kościół"
Aktualności
Katechumenat to szkoła wiary nie tylko dla tych, którzy przygotowują się do przyjęcia chrztu w wieku dorosłym, ale i szansa na pogłębienie wiary już ochrzczonych – uważa o. Adam Wyszyński OP, który w łódzkim klasztorze dominikanów zajmuje się katechumenatem.
... więcej »Za bardzo uwierzyliśmy w swoje ludzkie możliwości. Wydawało się nam, że już nie potrzeba Chrystusa, by porządkować swoje życie oraz urządzać systemy ekonomiczne i polityczne – pisze Piotr Dardziński.
... więcej »Czy wolno Kościołowi włączać się w akcję przedwyborczą? Czy wolno proboszczowi wpływać na wybór wójta, a biskupowi na nominację ministra? Czy wolno księdzu wynosić na ambonę swoje prywatne sympatie i antypatie polityczne?
... więcej »Największy kłopot z Kościołem tkwi nie w funkcjonowaniu instytucji, lecz w związanym z nim obrazie chrześcijaństwa. Trudno powiedzieć, jak wiąże się ono ze szczęśliwym, mądrym życiem prowadzącym do pełni człowieczeństwa.
... więcej »Na tym chaotycznym i zmieniającym się świecie kapłan staje wobec najbardziej podstawowego pytania: „Kim jestem?”. Gwałtownie zmniejszająca się liczba powołań do kapłaństwa na całym świecie pokazuje w sposób dramatyczny, że wraz z całym Kościołem kryzys tożsamości dosięgnął i kapłana. Zadaje sobie pytanie: „Kim jestem i co mogę zrobić?”.
... więcej »O sztuce odpoczywania w wakacyjnym „W drodze” piszą: psychiatra, ksiądz i pracownik branży turystycznej. W numerze oprócz stałych rubryk znajdziemy także artykuły o Ziemi Świętej oraz teksty pt. Pomysły na Kościół.
... więcej »Ktoś, kto ma nieuporządkowany system wartości, a jego życie wewnętrzne jest chaotyczne, nie jest w stanie przyciągnąć innych do Pana Boga. Duszpasterz musi naprawdę żyć tym, co głosi, i dbać o czystość swojego życia, by być wzorem dla swoich wychowanków.
... więcej »Jak dotrzeć do ludzi, którzy są letni, chodzą do kościoła, ale trudno jest im być z Panem Bogiem. Jak walczyć o ich świętość? Oni nie naprzykrzają się Panu Bogu, są dobrymi ludźmi, ale…
... więcej »W teologii obecnego papieża jest element rzeczywistego zatroskania o to, co się stanie z nami wszystkimi, z wiarą chrześcijańską, z Kościołem i świadomość tego, co już się stało. Ta świadomość idzie w kierunku akceptacji tego, co się wydarzyło, mówi, że mimo iż wielu odeszło i nie możemy się z tym do końca pogodzić, musimy przyjąć konsekwencje.
... więcej »Mówiąc o wyobraźni miłosierdzia, trzeba zapytać, wobec kogo biskupi tę wyobraźnię miłosierdzia wykazują. Rozumiem, że wobec sprawcy, ale co z ofiarami? Brakuje nam świadomości, czym jest dla dziecka wykorzystanie seksualne, że jest to niewyobrażalna krzywda. Natomiast gdy wkraczamy w dziedzinę psychopatologii – to pojawia się bardzo trudne pytanie, gdzie jest grzech, gdzie zaburzenie czy choroba, a gdzie przestępstwo.
... więcej »Chrońmy pokrzywdzonego, osłaniajmy jego psychikę, jednakże nie za cenę zamazywania prawdy. Pamiętajmy, że choć subiektywne poczucie krzywdy jest zawsze u ofiary ogromne, to fałszywe oskarżenie o tak haniebne czyny jest znacznie bardziej rujnujące dla pomówionej osoby.
... więcej »Nikt z nas nie ma prawa do kapłaństwa. To nie jest prywatny biznes potrzebny do spełnienia się. Mamy prawo być ochrzczeni w Kościele i słuchać Słowa.
... więcej »Czy możliwa jest wiara bez kryzysu? – zastanawiał się dominikanin o. Józef Puciłowski podczas XXVI Gorzowskich Dni Kultury Chrześcijańskiej. W gorzowskiej katedrze pw. Wniebowzięcia NMP 6 października wygłosił wykład zatytułowany „Chrześcijanie w czasach kryzysu – retrospekcje historyczne”.
... więcej »Boże Ciało to najbardziej katolicka uroczystość. Ale nieustannie musimy wracać do najgłębszego znaczenia tego, co oznacza Katolicki, czyli powszechny. Sprawowanie Eucharystii, Jej przyjęcie i życie Nią ma oznaczać moją otwartość na trudną wędrówkę w stronę drugiego człowieka i uczenia się obejmowania wszystkich.
... więcej »Blogi
Jeśli poważnie mamy myśleć o ewangelizacji, czy re-ewangelizacji, wydaje się koniecznym sięgnięcie do starożytnych wzorców, do czego bardzo zdecydowanie zachęca nas Kościół.
... więcej »Mam wrażenie, że fragmentaryczne powoływanie się na krytyczne słowa Jana Pawła II do red. naczelnego "Tygodnika Powszechnego" śp. Jerzego Turowicza mogło stać się dla niektórych osób i środowisk kościelnych okazją do niesłusznego podważania katolickości ks. Bonieckiego i "Tygodnika". To jakby "prztyczek" wobec całego środowiska w kościele polskim, dla którego soborowe otwarcie się na świat, rozumianego jako "współodczuwanie" ze światem jest w jakiejś mierze warunkiem sine qua non miłości do Kościoła, czyli także do tych którzy jeszcze nie przyjęli Ewangelii, to jednak w rozmaity sposób przyporządkowani są do Ludu Bożego (Konstytucja dogmatyczna SW II, "Lumen Gentium" II, p.16).
Oni coś we mnie złamali i nie będę już tym samym człowiekiem, co dotychczas. Jest też oczywiście we mnie człowiek, który zdrowo, z realizmem i optymizmem odnajdzie dobre strony tej sytuacji i przyzwyczai się do warunków, jakie mu stworzono, [...] Usiłuję być spokojny, staranny, miły; zdobywać wewnętrzną wolność, kierując się ku górze, i to wolność polegającą nie na ucieczce, lecz na zaangażowaniu i rzeczywistej obecności.
Czuję przeogromną wewnętrzną wolność. Sądzę, że tę wolność daje mi prawda... To, co mnie w tym uderza, to nędza, żałosny charakter tego wszystkiego. Tak żałosny. Co spośród tego, co nam się zarzuca, ma jakiekolwiek uzasadnienie? Jaka jest waga poglądów, w imię których wykonano na nas egzekucję? W naszą prowincję nie uderzyła "nawałnica", jak powiedział mi o.Chevignard z zatroskaną i zbolałą miną: uderzył w nią ABSURD!.
Yves Congar OP
... więcej »Wielki Inkwizytor, gdyby tylko mógł, nakazałby Chrystusowi zamilknąć na Krzyżu, by nie gorszył maluczkich "świętokradzkim powątpiewaniem". Jezus, recytując psalm 22, zadał najtrudniejsze i najbardziej dramatyczne pytanie w historii wszechświata: Boże, mój Boże, czemuś mnie opuścił? Bóg zadał sam sobie pytanie, które człowiek wypowiada w formie wyrzutu: Marta rzekła do Jezusa: ""Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł"(J 11,21).
Nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście... Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus.
por. Mt 23, 1-12
Oczywiste jest to, że chrześcijanin, decydując się na wybór takiego czy innego kandydata, powinien kierować się sumieniem i to jeszcze otwartym na światło Ewangelii i apostolskie nauczanie Kościoła. W swoim rozstrzyganiu nie może się jednak ograniczyć do tematów wyłącznie "dyżurnych" w dyskusji społecznej i politycznej, jak na przykład aborcja. Nie umniejszając powagi tego grzechu, chrześcijanin musi zachować ostrożność i roztropnie pamiętać, że niejednokrotnie politycy tę kwestię traktują dość koniunkturalnie i przedmiotowo.
Święty Franciszek to piękna ikona Kościoła, który w swym ubóstwie, prostocie i ranach - jako brat - powinien docierać do każdego. Skoro Franciszek potrafił rozmawiać z wilkiem, to i Kościół nie powinien bać się rozmawiania z każdym człowiekiem. I może wówczas, gdy Kościół - na wzór Franciszka - będzie się stawał bardziej prosty i autentyczny w swym wyrazie i języku, wielu przyjdzie słuchać Ewangelię... a może ją po prostu we wspólnocie Kościoła zobaczy. Franciszek podtrzymywał Kościół, jak w śnie Innocentego III i odbudowywał go jako communio - wspólnotę. Działo się to na długo przed tym jak Sobór Watykański II o takim wymiarze Kościoła rozmawiał. Jean Vanier pisał, że jeżeli brakuje wspólnoty, serca zamykają się i obumierają. Kościół brat nie będzie miał problemu z autorytetem w świecie. Ojcowska troska Franciszka o Kościół była właśnie braterska i prosta. Autorytet Kościoła, bardziej wsłuchujący się i rozmawiający, a nie wyłącznie rozkazujący i pouczający bardziej przekona do siebie i przyciągnie. Często za fasadą pewności siebie i władzy, która tylko zarządza i dekretuje, ukrywa się lęk przed konfrontacją z własnym ubóstwem, niepewnością i ranami. Pójście do świata wiąże się z odsłonięciem swojej słabości. Gdy tylko ktoś zaczyna kochać, staje się kruchy, podatny na okaleczenie. Dlatego właśnie Jezus to Osoba, która może być najboleśniej zraniona, bo On kochał najpełniej - mówi Jean Vanier. Franciszek, ośmielony przykładem ubogiego i zranionego Zbawiciela, sam taki dał się poznać światu, znosząc bariery i rozbijając skorupy, które zamykają na innych. Świat zobaczył w nim brata, który nie boi się dotykać ran człowieka, jego ubóstwa materialnego, psychicznego i duchowego. On naprawdę wierzył, że Ewangelia sama przyciągnie i zadziała.
Wówczas w odpowiedzi rzekł Jezus: "O kobieto, twoja wiara wielka. Niech ci się stanie, jak chcesz".
Mt 15,28
A przyszedłszy zwiastował pokój wam, którzy jesteście daleko, i pokój tym, którzy są blisko, bo przez Niego jedni i drudzy w jednym Duchu mamy przystęp do Ojca. A więc nie jesteście już obcymi i przychodniami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga
EF 2, 17-19
... więcej »Święty Paweł pisze do Koryntian: „Świątynia Boga jest świętą, a wy nią jesteście” (1 Kor 3, 17). Na odbudowę tej świątyni trzeba poświęcić kolejne kilkadziesiąt lat. Nie dokona się to tak szybko jak remonty budynków z pomocą zachodnich fundacji.
... więcej »Jezus zapytał apostołów: "A według was, kim jestem?" Odpowiedział Mu Piotr: " Ty jesteś Chrystusem". Wówczas nakazał im, aby nikomu o Nim nie mówili". (Mk 8,29-20)
Jezus zaczął ich pouczać, że Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć... że zostanie zabity, lecz po trzech dniach zmartwychwstanie. Mówił to zupełnie otwarcie. Wtedy Piotr wziął Go na bok i stanowczo Go upomniał. Lecz On obrócił się i patrząc na swych uczniów, skarcił Piotra: "Szatanie, odejdź ode mnie! Bo nie myślisz po Bożemu, ale po ludzku". (Mk 8,31-33)
Bóg znajduje niskie gałęzie dla ptaków nie umiejących latać, mówi kurdyjskie powiedzenie.
Wołał On głośno i tak mówił:
"Wyrąbcie drzewo i obetnijcie gałęzie,
otrząśnijcie liście i odrzućcie owoce!
Zwierzęta niech uciekają spod niego,
a ptaki z jego gałęzi.
Dn 4,11
Serdecznie polecam świetny wywiad z o. Jackiem Salijem OP. Mam wrażenie, że jest to głos na puszczy - zwłaszcza w środowisku dominikańskim. Ale również dlatego warto wsłuchać się szczególnie uważnie.
... więcej »Kościół katolicki zniknie z polskiego krajobrazu, tak jak wyparował z Holandii i nie będzie to wina wyimaginowanych czy prawdziwych jego wrogów, ale konsekwencją postawy dzisiejszych katolików, którzy nie potrafili przekazać wiary następnemu pokoleniu.
... więcej »Wśród myśli chasydzkiej, znajduję się i to przekonanie: Wierzę mocno, że Mesjasz przyjdzie, a nawet jeśli się spóźnia, wierzę, że przybędzie. Jakże współgra ono z prośbą wypowiadaną w pierwszych nieszporach I Niedzieli Adwentu: Przybądź, o Panie, i dłużej nie zwlekaj! ... więcej »
... więcej »
Duchowo wszyscy jesteśmy Semitami (papież, Pius XI)
... więcej »
Jezus jest Żydem, jest nim na zawsze!
(z dokumentu komisji Stolicy Apostolskiej, Żydzi i judaizm w głoszeniu Słowa Bożego i katechezie Kościoła katolickiego, 24 czerwca 1985)
„Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie ZOSTAWIA DZIEWIĘĆDZIESIĘCIU DZIEWIĘCIU NA PUSTYNI i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie?” Łk 15,4
... więcej »
Jeśli kto przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, (…), nie może być moim uczniem... kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem” (por. Łk 14, 25-33).
... więcej »
Moje Królestwo nie jest z tego świata….
Chrystus konsekwentnie świadczy o zupełnie innej rzeczywistości niż nasza i zdradza całkowicie inną niż nasza mentalność (nawet kościelną), w której Pan umywa nogi sługom. Z wyboru bezbronny i wycofany w kreowaniu jakichkolwiek porządków tego świata, zwłaszcza politycznych. Tą przestrzeń pozostawia człowiekowi.
... więcej »Błogosławieni, święci, piękni, szczęśliwi... to perspektywa zarysowana dla każdego. Jezus to nie radykalny nauczyciel, który swoje orędzie redukuje do powinności. On roztacza przed człowiekiem wytęsknioną, choć często wydawałoby się nieosiągalną na miarę naszych pragnień, nadzieję na szczęśliwe spełnienie.
... więcej »We wtorek szef Kongregacji Nauki Wiary – kard. William Levada – oświadczył, że papież nosi się z zamiarem ustanowienia ordynariatów personalnych dla tych spośród anglikanów, którzy rozważają przyłączenie się do Kościoła katolickiego, „którzy pragną wejść w pełni widzialną komunię”. Pomysł Benedykta XVI, jak głosi komunikat Stolicy Apostolskiej, jest odpowiedzią na prośby samych anglikanów. Dobrym tego przykładem są dwaj biskupi – z Ebbsfleet oraz z Richborough – którzy już w ubiegłym roku, z własnej inicjatywy (o czym mówią otwarcie) rozpoczęli konsultacje z Kongregacją.
... więcej »W 1992 roku, Kraków odwiedził ówczesny arcybiskup Paryża - J. M. Lustiger. Zapytano wówczas zaskakująco kardynała czy jest antyklerykałem? Odpowiedź była równie zaskakująca. Kardynał odpowiedział twierdząco i skomentował fragment ewangelii, w którym apostołowie Jan i Jakub domagają się od Jezusa: daj nam, żebyśmy w Twojej chwale siedzieli jeden po prawej, drugi po lewej Twej stronie (Mk 10,37). ... więcej »
Sądzę, że powinniśmy czytać tylko ten rodzaj książek, które nas ranią i przeszywają… Potrzebujemy książek, które wpływają na nas jak katastrofa, które głęboko nas zasmucają, jak śmierć kogoś, kogo kochaliśmy bardziej niż siebie samych, jak wygnanie go do lasu z dala od kogokolwiek… Książka musi być siekierą dla zamarzniętego morza wewnątrz nas (Franz Kafka). ... więcej »
Ludzie dzielą się na dobrych i złych. Narodowość, rasa, religia nie mają znaczenia. Tylko to, jakim jestem człowiekiem (Irena Sendlerowa).
Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami (Mk 9,40)
Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać (Mk 9,32).
Ponownie z ust Jezusa słyszymy zapowiedź Jego męki i zmartwychwstania. Nie zrozumiał jej Piotr, nie rozumieli pozostali uczniowie. Czy z nami nie jest podobnie?
…Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślisz o tym, co Boże, ale o tym, co ludzkie… Dopiero, co Piotr złożył wyznanie wiary, a już za chwilę spotyka się ostrą reprymendą Mistrza!
... więcej »Wtedy Piotr zbliżył się do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy (Mt 18,22-23)
... więcej »
Obiecawszy kiedyś kochanej Pani Teresie Regułowej… z poślizgiem, ale przekonany, że zawsze na czasie… Innych przepraszam, choć obiecałem, że i tym razem tak długi wpis!
Od wielu dni powraca ciągle do mnie fragment z Ewangelii św. Mateusza, z piątku 12 tygodnia zwykłego: Gdy Jezus zszedł z góry, postępowały za Nim wielkie tłumy. A oto zbliżył się trędowaty, upadł przed Nim i prosił Go: „Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić”. Jezus wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł: „Chcę, bądź oczyszczony”. I natychmiast został oczyszczony z trądu. A Jezus rzekł do niego: „Uważaj, nie mów nikomu, ale idź, pokaż się kapłanowi i złóż ofiarę, którą przepisał Mojżesz, na świadectwo dla nich” (Mt 8,1-4). ... więcej »
Jest 20 czerwca Anno Domini 2009. Dzień jak każdy inny… a jednak zapamiętam go jako ostatni. Ostatni dzień roku akademickiego 2008/09 w naszym Kolegium Filozoficzno-Teologicznym na Służewie i w ogóle ostatni dzień obecności braci studentów w Warszawie. Ostatni dzień mojego bycia magistrem braci studentów i w ogóle mój ostatni, po 11 latach, dzień w formacji. Byłem w grupie pierwszych braci studentów, którzy zawitali na Służew w 1993 roku i jestem w grupie braci – naocznych świadków zamknięcia tego studentackiego epizodu Służewa nad dolinką. Ale bądźmy dalecy, jak zauważył ojciec prowincjał, od atmosfery stypy, bo przecież pragniemy aby rzeczy ostatnie stały się nam rzeczami pierwszymi (Anna Kamieńska, Rzeczy ostatnie).
... więcej »W ramach programu Dzień dobry w TVN, w dzień Bożego Ciała, wraz z dwoma moimi braćmi przez przeszło dwie godziny odbierałem telefony od ludzi, którzy dzwonili na specjalnie uruchomioną w studio infolinię. Często były to osoby, którym jakoś „nie po drodze” do Kościoła. Cieszyłem się, że ci ludzie dzwonią… myślałem sobie, że może niektórzy tak szybko się nie pojawią w kościele, a tym bardziej w konfesjonale, więc jest to jakaś szansa na minimalny choćby kontakt i rozmowę. Niestety często słyszałem głos goryczy i żalu z powodu potraktowania przez ludzi Kościoła przy różnych okazjach, najczęściej związanych z udzielaniem sakramentów. Przewijający się żal dotyczył nie tyle „twardego” nauczania Kościoła, co braku elementarnego szacunku, buty, chamstwa i niewrażliwości na ludzkie, skomplikowane historie. ... więcej »
Bóg nie jest sam i człowiek również nie jest sam. Obraz i podobieństwo w relacji, spotkaniu i obdarowaniu. Bóg objawia się we wspólnocie Ojca, Syna i Ducha Świętego i człowiek jest rozpoznawalny jedynie we wspólnocie Ja i Ty. Potwierdzeniem tego podobieństwa jest tajemnica Wcielenia: Bóg jako człowiek nawiązuje intensywne i pełne relacje z ludźmi. W ten sposób ukazuje ich boski, trynitarny charakter. ... więcej »
Wniebowstąpienie i Zesłanie Ducha Świętego zaprasza nas do dojrzewania. Aby wydorośleć w wierze i usamodzielnić się, Chrystus usuwa się w niejako w cień. Jednocześnie pozostaje w darze Ducha, który jest samą Miłością, abyśmy wydorośleli i usamodzielnili się sensownie, zdolni dać coś z siebie. ... więcej »
Liturgia ostatniego tygodnia ukazuje nam wybór Macieja na apostoła. Intrygująca historia wyrosła na zgliszczach powołania Judasza. Jedno z pierwszych wyzwań młodego Kościoła, a jednak, jakby nie patrzeć, wolny wybór Boga i człowieka.
Kilka lat temu, w podziękowaniu za wysłuchanie, radę… otrzymałem tomik wierszy Czesława Miłosza Druga Przestrzeń. I nie byłoby w tym nic tak bardzo zaskakującego, gdyby ten nie drobny szczegół: tomik w chwili ofiarowania był otwarty (nie przypadkowo) na wierszu Dziecko.
... więcej »
Nie tylko biblijne Objawienie, ale i moja egzystencjalna wrażliwość i oczekiwanie, podpowiadają mi, że myśli o reinkarnacji są próbą ucieczki od dramatyzmu życia, a nie jego realną próbą przełamania. Jako chrześcijanin, nie muszę się bać, że to moje obecne życie jest jeszcze nie wystarczająco prawdziwe. Ono jest podwójnie prawdziwe. Prawdziwe, bo dziś namacalnie przeżywane przeze mnie. Realne są moje gesty, emocje, myśli, spotkania z ludźmi, moja miłość, nie udawana jest radość i ból. Ale jest one jeszcze tym bardziej prawdziwe, bo zachowane na wieczność przez Boga-Człowieka. Przez Zmartwychwstałego Chrystusa, moje życie ukryte jest na wieki w Jego miłości, która nie ustaje. Chrystus w swojej ewangelii nas zapewnia: przyszedłem abyście mieli życie i mięli je w obfitości.
Maria Magdalena poznała Pana w miejscu, w którym widziała Go po raz ostatni, gdy składano Jego ciało do grobu. Uczniowie rozpoznali Mistrza po Jego słowach i gestach. Gdy tracimy z oczu Boga, warto wracać do miejsc i dni, gdy Go wiedzieliśmy i ufaliśmy Mu po raz ostatni!
Wszystkim tu zaglądającym i sobie samemu życzę Szczęśliwego Przejścia - Paschy Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego przez sam środek naszych serc, byśmy pojednani sami ze sobą, ostatecznie dotarli do serca Boga i człowieka.
Sercem Kościoła jest jego modlitwa. A że modlitwie chrześcijan przewodzi zawsze Chrystus, który umarł i zmartwychwstał za wszystkich, stąd w modlitwie Jego wyznawców nikt nigdy nie pozostaje poza Kościołem.
Mam rekolekcje dla gimnazjum w Ostrowcu,
w kościele, w którym byłem ochrzczony.
Zgodziła się je ze mną głosić siostra Angela.
Mój ziomal, o. Karol Karbownik, został dziś przeorem w Łodzi.
... więcej »
