Artykuły opisane tagiem: "edukacja"

Dwaj więźniowie w sąsiednich celach porozumiewają się ze sobą, stukając w ścianę. Ściana oddziela jednego od drugiego, ale równocześnie jest czymś, co pozwala im się porozumiewać... Każde stukanie jest nawiązaniem łączności (Simone Weil).

Mamy prawo oczekiwać od innych rozliczenia się ze swoją historią, z jej zakłamywaniem. Trzeba pamiętać jednak także, że kto wysuwa ten postulat wobec innych sam może nie chcieć się rozliczyć ze swoją zbolałą, rozżaloną historią i sam trwa w kłamstwie. To fałsz gorszy niż kłamstwo historii, bo jest fałszowaniem prawdy o człowieku. Dopiero świadomy krok w kierunku przebaczenia i pojednania, staje się drogą do odnalezienia siebie samego. Każda dojrzała relacja zawsze wiąże się z gotowością na poznanie i ostatecznie przebaczenie, bo jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy (1 J 1,8). Jan Paweł II zwracał uwagę: Aby uczynić krok ku pojednaniu, trzeba wpierw przejść drogę wewnętrznego nawrócenia; trzeba mieć odwagę, aby pokornie podporządkować się przykazaniu Jezusa. Jego słowo nie pozostawia wątpliwości: nie tylko ten, kto jest przyczyną wrogości, ale i ten kto jej doznaje, winien dążyć do pojednania.

Czy pozwolimy, by największy Dar paschalny, Dar śmierci i zmartwychwstania Chrystusa - Duch Prawdy i Miłości, poprowadził nas tam, gdzie sam podąża? Przejęliśmy się śmiercią, ale czy przejmiemy się Życiem? Aby PRZEJĄĆ SIĘ ŻYCIEM, ofiarowanym przez Zmartwychwstałego trzeba się powtórnie narodzić!

Hebrajskie słowo kidusz  pochodzi, podobnie jak słowo poświęcenie w wielu językach, od słowa święty, k-d-sz. Kidusz ha-Szem oznacza więc uświęcenia Imienia Boga. Talmud - żydowski komentarz do Tory - uczy, że "lepiej, gdyby jedna litera została wymazana z Tory, niżby Imię Pańskie miało być publicznie profanowane" (Jewamot 79 a). Jest to echo przykazania zapisanego w Księdze Kapłańskiej: "Nie będziecie bezcześcić świętego imienia mojego, abym był uświęcony pośród synów izraelskich; Jam jest Pan, który was uświęcam" (Kpł 22,32). Aby uniknąć profanowania Bożego Imienia (chilul ha-Szem), zwłaszcza przez grzechy bałwochwalstwa, morderstwa i cudzołóstwa, Żydzi poświęcali swoje życie. Zbezczeszczenie Imienia Boga było niewybaczalne ani przez skruchę ani w dniu pojednania, w Jon Kipur. Później, w judaizmie, pojęcie kidusz ha-Szem odwoływało się do męczeństwa za sprawę żydowską. Pojawia się także w kontekście Shoach – Zagłady Żydów w czasie hitlerowskiego obłędu.

Wtedy Piotr zbliżył się do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy (Mt 18,22-23)