Ojciec Piotr wyjaśnia nam, że Caravaggio, tak jak opowiadał historię swojego życia, opowiadał historie ludzi, których spotykał na co dzień na swojej drodze, a swoim malarstwem opowiadał też i opowiada wciąż historię życia każdego i każdej z nas.

Właśnie przez to, że był tak bardzo bliski człowiekowi, nie stracił bliskości z Bogiem. I być może dla nas dzisiaj, chociaż dzieli nas kilkaset lat, jest to też ciągle na nowo zaproszenie do tego, żebyśmy wpatrując się w to, co dzisiaj nazywamy pięknem, sztuką, arcydziełem, potrafili dostrzec to, co jest działaniem Boga tu i teraz, w naszym życiu, nawet jeśli jest ono życiem prostym, pogłębionym, połamanym, pognieciony, jakimkolwiek by nie było.

Piotr Oleś OP – dominikanin, absolwent historii sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego i Kolegium Filozoficzno-Teologicznego Polskiej Prowincji Dominikanów. Obecnie w trakcie pisania doktoratu z historii architektury na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. Pasjonuje się chrześcijańską architekturą sakralną, ikonografią oraz ochroną zabytków, teologicznie interesuje go alegoria w pismach Ojców Kościoła.

Caravaggio wprowadza nas w przestrzeń, która wcale nie kojarzy się z przestrzenią ewangeliczną. Wszystko na tym obrazie wydaje się być nie tak.

Niemniej jednak o. Piotr zaprasza nas do przyjrzenia się tej historii od samego początku. Zaprasza nas na wielką ucztę.

Kto wie, być może odkryjemy w tej historii również prawdę o nas i kierowaną do nas? Bóg objawia się bowiem człowiekowi nieustannie, często tam, gdzie człowiek się tego nie spodziewa. I być może Caravaggio, chcąc w ten sposób złamać kolejny schemat, zaprasza nas do uważności, do skoncentrowania na tym, żebyśmy z uwagą, wytrwale wpatrywali się w świat, w którym żyjemy, na ludzi, którzy nas otaczają, żebyśmy z uwagą słuchali ich słów, żebyśmy z uwagą śledzili fakty i wydarzenia, które wokół nas mają miejsce. Po to, aby rozpoznać czas swojego nawiedzenia, tak jak rozpoznali to apostołowie.

Caravaggio to człowiek niebywałych kontrastów. Trudno być może o lepszy obraz kontrastu walki dobra ze złem, aniżeli figura walki Dawida z Goliatem.

Na obrazie: „Dawid z głową Goliata” Caravaggio uwiecznia zwycięstwo słabszego nad silniejszym. Chłopiec zwycięża doświadczonego, starszego mężczyznę, silnego żołnierza.

Kontrast, tak silnie wpisany w osobowość Caravaggia, ma też swój wydźwięk w jego biografii. Jakiej? Zapraszamy do obejrzenia czwartego odcinak serii: „Oczom wierzę – Caravaggio”, aby poznać bliżej związek biografii autora z namalowanym przez niego, trzy lata po tragedii, obrazie przedstawiającym dobrze znaną z historii sztuki scenę z życia Dawida i Goliata.

Patrząc na ten obraz warto zadać sobie pytania: Jakie emocje w nas budzi?, Czyją twarz zamieścił Caravaggio w twarzy Goliata?, Czy w naszym życiu również obserwujemy dobro połączone z wyrzutami sumienia?

Zło, jak i dobro są bowiem głęboko wpisane w nasze serce. Dobro natomiast jest głęboko wpisane w optykę spojrzenia Boga na człowieka. I być może to jest ten moment w życiu Caravaggia, w którym on już to odkrył, w którym być może zasmakował już miłosierdzia?

Piotr Oleś OP w trzecim odcinku serii „Oczom wierzę – Caravaggio” odpowiada na te wszystkie pytania. Zaprasza nas również do tego, żebyśmy wspólnie przyjrzeli się obrazowi, który robi chyba największe wrażenie, a mianowicie scenie powołania celnika z Kafarnaum.

Ojciec Piotr skłania nas przy tym do refleksji i zadania sobie fundamentalnego pytania – Czy gdyby nagle w moim życiu pojawił się nawet ktoś, kogo podziwiam, kogo słyszałem już wielokrotnie wcześniej i gdyby powiedział mi: „Zostaw to wszystko, czym do tej pory się zajmowałeś i chodź za mną”, to czy byłbyś w stanie tak po prostu ruszyć z miejsca i zacząć żyć w całkowicie inny sposób?

Jedno z najważniejszych pytań, które stawiał sobie Caravaggio i które pewnie stawia sobie i wielu z nas dzisiaj jest również pytanie o to, kim tak naprawdę jestem? Kim tak naprawdę jestem w kontekście mojego życia? Kim tak naprawdę jestem w kontekście mojej wiary? Kim tak naprawdę jestem w kontekście tego, czym żyję i co swoim życiem tworzę?

Caravaggio stworzył więc obraz „Narcyz”, w którym znaleźć można odpowiedzi na te i wiele innych życiowych pytań.

Zapraszamy do uważnego oglądania i przyglądania się przy okazji także swojemu wnętrzu!

Zapraszamy na serię ojca Piotra Olesia OP.

Szukając odpowiedzi, chcielibyśmy zaprosić Was do krótkiej, ale wyjątkowej podróży po świecie malarstwa zachodniego i chrześcijańskiej duchowości. Będziemy się wspólnie z Wami, krok po kroku przyglądać siedmiu dziełom pochodzącym z różnych epok w dziejach kultury i dowiedziemy, że aby mówić o tajemnicy Boga, nie potrzeba od razu Go malować…