RAÐLJÓST – dominikanie.pl

RAÐLJÓST || [13] Wy dajcie im pić Aleksandra Pulińska || Tomasz Biłka OP

Maria Urbańska — Fri, 30 Dec 2022 16:02:00 +0000

Tę pracę trzeba oglądać z podłogi, pochylić się nad nią. Na kwadrat, kawałek trawnika, kapią krople wody. Ta obfitość życia jako ostatni punkt po wcześniejszym eksponowaniu marności i śmiertelności może być przestrzenią zmartwychwstania. Cała wystawa jest drogą nauki patrzenia, od pustyni do pełni, przestraja oczy tak, żeby nawet w drobinie życia dostrzec obfitość – skarb wart ocalenia.

Seria nagrana w Galerii 13 w dominikańskim klasztorze w Łodzi. Prezentowane prace autorstwa Aleksandry Pulińskiej pochodzą z wystawy zatytułowanej RAÐLJÓST – wystarczająca ilość światła, aby znaleźć właściwą drogę.

RAÐLJÓST || [12] Kto może je ocalić Aleksandra Pulińska || Tomasz Biłka OP

Maria Urbańska — Fri, 23 Dec 2022 16:02:00 +0000

Kompozycja w kształcie krzyża przedstawiająca malutkie salamandry. Stoi za nią historia o dziecięcym spojrzeniu – niezwykłym, pragnącym ocalenia. Świat został nakreślony znakiem krzyża, który obejmuje nie tylko ludzi, ale i materię. Krzyż jest bramą dla tych, którzy odmieniają się i stają się jak dzieci.

RAÐLJÓST || [11] Miara starości Aleksandra Pulińska || Tomasz Biłka OP

Maria Urbańska — Mon, 19 Dec 2022 15:02:00 +0000

Na ciemnym prostokącie, usytuowanym niczym sarkofag pośrodku sali, zasadzone są rośliny. W ciemności pojawia się życie i nadzieja. Proces „obumierania ziarna” jest bolesny, a jednocześnie życiodajny. W bierności naszej śmierci objawia się pełnia mocy Boga, choć jest to zakryte przed naszymi oczami.

RAÐLJÓST || [10] Zdejmij sandały Aleksandra Pulińska || Tomasz Biłka OP

Maria Urbańska — Fri, 09 Dec 2022 16:02:00 +0000

W opowieści o Mojżeszu nie ma podziału na sacrum i profanum. Nieustannie uczestniczymy w Edenie, a ziemia, po której chodzimy jest święta, nawet jeśli jest poddana marności. Ciemne miejsce w papierze czerpanym jest zrośnięte z innymi warstwami. Światło przenika, ale nie spala, wobec tej tajemnicy trzeba zdjąć sandały.

RAÐLJÓST || [09] W świetle Aleksandra Pulińska || Tomasz Biłka OP

Maria Urbańska — Fri, 02 Dec 2022 16:02:00 +0000

Ciałka drobnych zwierząt – jaszczurek, węży – zatopione w papierze czerpanym, którego nieregularna struktura przepuszcza światło. Materia łączy się tu z duchem, biologia z abstrakcją. Prace dotykają mocno tematu człowieka – twórcy, którego dziełem nie jest pustoszenie natury, lecz jej przeobrażanie. Sens pracy ludzkiej to naznaczanie natury śladem Ducha Świętego.

RAÐLJÓST || [08] RAÐLJÓST Aleksandra Pulińska || Tomasz Biłka OP

Maria Urbańska — Fri, 25 Nov 2022 16:02:00 +0000

RAÐLJÓST – słowo islandzkie, które oznacza wystarczającą ilość światła, aby znaleźć właściwą drogę. Jest tu chwast, szczawik rożkowaty – w ciągu dnia jego pędy obracają się do światła, a wieczorem listki zamykają. I jest półprzezroczysta misa – symbol poszukiwania. Chwast jest niepozorny, lecz ma w sobie siłę zdolną rozsadzić podłoże. To obraz nadziei, że w świecie pomimo mroku jest taka ilość światła, która pozwala nam odnaleźć Boga.

Seria nagrana w Galerii 13 w dominikańskim klasztorze w Łodzi. Prezentowane prace autorstwa Aleksandry Pulińskiej pochodzą z wystawy zatytułowanej „RAÐLJÓST – wystarczająca ilość światła, aby znaleźć właściwą drogę”.

RAÐLJÓST || [07] Ogród zamknięty Aleksandra Pulińska || Tomasz Biłka OP

Maria Urbańska — Fri, 18 Nov 2022 16:02:00 +0000

„Ogród zamknięty” – malutki kwadracik pomiędzy sferą ciemności a sferą światła. Rośliny stają się współautorami pracy rozrastając się poza wyznaczoną, zamkniętą przestrzeń. „Ja jestem miejscem, a Bóg jest życiem w moim ogrodzie”.

RAÐLJÓST || [06] Wołanie Aleksandra Pulińska || Tomasz Biłka OP

Maria Urbańska — Fri, 11 Nov 2022 16:05:00 +0000

Stworzenie poddane marności oczekuje odkupienia człowieka, bo właśnie to odkupienie jest nadzieją na przemianę świata. Ciało jaszczurki znalezione na drodze jest zauważone i uszanowane, jego kształt przeszywa nas swoim obrazem. Wołanie staje się synonimem modlitwy…

RAÐLJÓST || [05] Światłem ciała jest oko Aleksandra Pulińska || Tomasz Biłka OP

Maria Urbańska — Fri, 04 Nov 2022 16:02:00 +0000

Ten tryptyk mówi o ciemności, ale również o tym, jak patrzeć. Pierwszy – trawiony przez pleśń – czarny papier to metafora grzechu, który drąży człowieka. W drugim arkuszu zatopione są muchy, w trzecim oprócz much widać drobinki złota. Zbyt łatwo można pomylić światło z ciemnością. Kiedy człowiek zamyka się w doczesności, wkrada się zepsucie. Jednak jeśli podąży ruchem wertykalnym w poszukiwaniu skarbu, może go odnaleźć tam, gdzie się tego nie spodziewał.

RAÐLJÓST || [04] Sól Aleksandra Pulińska || Tomasz Biłka OP

Maria Urbańska — Fri, 28 Oct 2022 15:05:00 +0000

Sól może dodawać smaku, a może też zniszczyć życie i zablokować odrodzenie. Ta praca jest o różnych sposobach widzenia, bo biel i czerń nie zawsze muszą oznaczać to, do czego jesteśmy przyzwyczajeni, jest pochwałą wątpienia. Dwoistość patrzenia oznacza też potrzebę spojrzenia na wszystko nie tylko okiem doświadczenia, ale i okiem dziecka – z niewinnością i nadzieją.